Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
't leven liefhebben, een kunst
De diepere betekenis van de zin van 't leven
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


de diepere betekenis van de zin van 't leven



Mijn Profiel

BBV
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen


L. Astra Nova 3
07 december 2010 03:21

K. Astra Nova 2
07 december 2010 03:13

J. Ach Ja, de liefde, deel 3 A...
07 december 2010 03:05

I. Uit te zuiveren verbanden. ...
07 december 2010 02:51




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door blueslabel.nl om 17:04
_
Blueslabel.nl Online

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door fraagis om 17:02
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd





_

Andere artikelen



I. Uit te zuiveren verbanden. Harmpie



't Was in die dagen dat het ogenschijnlijk sterkste leger ter wereld het dagelijkse leven van de Vietnamezen nog niet grondig verpeste. Eind jaren vijftig, vorige eeuw, je weet wel de eeuw waarin de Belgen hun Atomium bouwden in het Brussel dat de hoofdstad van Europa nog worden moest. Hij volgde lagere school. Het puin van de oorlog was geruimd en er werd vooral veel over gezwegen. Catechismus en de geschiedenis van de oudheid waren aktueler op school dan wat er een decenium eerder was voorgevallen. Hij vond sommige bijbelse verhalen wel sterk en wou zelfs de ongeloofelijkste wel wat krediet geven, maar liefst zocht hij z'n eigen waarheden wijl hij met halfdichtgeknepen ogen de zon daarbuiten voor de klas een stralenbundel voor z'n ogen vormen liet. De boodschap die dat hele godsdienstonderwijs leek te hebben was dat een mens quasi perfekt had te zijn, alsof die mijnheer God geen inperfektie dulde. Hijzelf was natuurlijk perfekt, op Hem viel niets aan te merken : oneindig goed, oneindig barmhartig, oneindig... . Oneindig.

Hoe kon dit nu ? Aan iedere schooldag, iedere leven, kwam toch een eind. Je kon daar niet te diep op ingaan, je moest voor alle vakken punten halen, er waren de vrienden in school en in 't dorp, de familie...gewoon je weg maken in 't leven.Het praktische leven. Het verband tussen leven en dood : was dat niet iets voor paters en pastoors ? De stand van 'wie bezit wat' werd bijgehouden door de notaris. De score van wie is er ziek en wie niet, was een taak voor de dokter en de apotheker.

Wie dat er hoeveel recht op werk en inkomen had, was een zaak van politiekers en bedrijven, met wat geluk van je eigen. Hoe het met de evolutie van iemands zieleleven, los van alle stoffelijke belangen, gesteld was, was een zaak van te weten wanneer je af en toe echt gelukkig was. Gewoonlijk konden weinig mensen in hun eigen ziel kijken en nog minder mensen in de ziel van een ander. Je kon je zieleleven wel met iemand delen, maar complikaties zaten er voor de meeste mensen wel altijd op de ene of andere manier aan te komen...meestal omdat hun onverwerkte verleden en dat van diegenen die aan hun vooraf waren gegaan, nog altijd door aan het werken was, zonder dat ze daar op de ene of andere manier duidelijk afstand hadden kunnen van nemen. Het leek dus wel dat er over de dood heen ergens een verband met het leven was.

Als klein manneke stond hij met z'n grootmoeder aan het doodsbed van Huske, een oud krom manneke met bijna een dozijn kinderen. Zijn moeder ging de koeibeesten van haar schoonvader regelmatig water geven en die wei lag over het erf van Huske en daar ging die vrouw dus water voor haar koeien halen.

De vrouw van Huske, Marieke was een malse. Pijprokende Huske liep vaak met de handen over de rug gekruisd op straat en vertelde hem altijd wat geestigs. Veel reden tot lachen zal hij wel niet gehad hebben als je wist wat hij allemaal met z'n kinderen voorhad. Het is niet omdat iemand veel geestige dingen verteld, dat hij daarom geweldig gelukkig en wijs is.

Zonder het te weten, daar aan dat sterfbed, stond hij aan het begin van een lange ontdekkingsreis doorheen de menselijke psyche. De zus van Huske zou later de grootmoeder van zijn vrouw worden. Haar eerste kind zou niet van haar man zijn, wat de latere onvrede tussen die zoon en z'n later broers en zuster zou verklaren. Als dat natuurlijk al wel zo was, want men zegt zo veel.

Het eerste lief dat hij zou hebben was een drietal jaar ouder dan hem en onder de tonen van de eigenlijk overdreven zwaar emotionele tango-teksten zou hij z'n jongenspaal tegen haar buik voelen groeien. Ze was een achternicht van Huske, de man die met al zijn kinderen in een te klein huizeke woonde. De doden spookten toch niet over de grens die ze hadden overschreden heen zeker van sinds hij daar aan dat sterfbed gestaan had met zijn moeder en zijn grootmoeder, die toevallig op de hof van Huske waren om water te halen ? Of was die God waarover zoveel te doen was, bezig een scenario te schrijven om enkele heengeganen zielerust en enkele levenden strijd te brengen ? Of was niet alles gewoon één en speelden de achtergebleven personages niet gewoon de rollen die ze naar gelang de geäardheid van hen die hun voorafgingen al met een zekere voorbestemdheid was toebedeeld ?

Kan je energie van iemand, aan het sterven of levend overnemen en kan die jou overnemen ? Hij wist het nog niet, maar op al zijn bewuste of onbewuste vragen zou hij nog een antwoord krijgen. Waarom stond zijn moeder toch aan dat sterfbed van het knokige vrouwtje van Huske...omdat er in bij een nicht of neef van zijn moeder ook een afwijking in de familie zat, een paar bochels...omdat zijn moeder ook zou eindigen met benen die bijna niet meer te plooien waren na een leven van werken en rennen ? Was het dezelfde energie ergens meedragen of lotgenoten met dezelfde kwellingen kennen die de motor van medelijden was...en dat medelijden was dat niet iets slecht geduid en uitgelegd werd door de katholieke kerk en haar personeel ?

In de bus van de jeugbewegings-reis volgde het handjesgeven en voelen. Eigenlijk vond hij haar benen iets te dik en te struis. Ze vergaten mekaars prille experimenten en de sympathieke dame in kwestie huwde niet zolang daarna met een even jolige man als Huske. In Huske's genetische bagage of die van z'n vrouw of hun voorouders, moet er ergens een gen zitten dat mensen een meer dan normaal groot hoofd of te kort been kan geven. Huskes neef had er zo één, maar dat viel al bij al nogal mee. Ook een achternicht deelde in het onvolkomene . Een andere zoon van Huske had een zoon met een waterhoofd , naar verluidt zou hij zelfs intelligent geweest zijn...of hij z'n korte leven lang in een instelling werd geplaatst omwille van z'n uiterlijk, was hem later een raadsel. Een andere telg noemde men Hijzij omdat Hijzij wel beresterk was, maar men wist niet duidelijk of Hijzij nu een man of dan toch wel een vrouw was.

Huske's zus dus trouwde toen ze al in verwachting was van weet men dus veel wie, zoals gezegd. Het was iemand met dezelfde familienaam als onze jongen in dit verhaal; de latere grootvader van z'n vrouw langs haar vaders zijde, dezelfde famillienaam maar van een andere tak, die met een niet te onderschatten verantwoordelijkheidzin z'n genetika met de zus van zijn latere vrouw haar grootmoeder wilde delen. ...Inclusief het risiko op een paar genetische fouten als het hebben van een te kort been. De jongens grootvader aan vaders kant speelde in heel deze operatie een soort bemiddelende rol misschien, want hij stond erom bekend dat wanneer jonge mannen aan de echtheid van hun vaderschap twijfelden hij deze soms toch aanraadde van met de ene of andere door de maatschappij en famillie in paniek gebrachtte jonge dame te huwen. "Ge gaat er nog een goei vrouw aan hebben", zoals hij naar de mondelinge overlevering beweerd al eens tegen iemand zei.

Na nog een paar kalverliefdes en nog altijd maagd, ging onze inmiddels jongeman dus 'verkeren' met een achternichtje van Huske. Zij had haar bloempje niet meer, voelde hij wel toen hij haar op z'n schoot nam en haar aankijkend voor de eerste maal bij haar binnendrong.

Hij ontmoette de in boeken beschreven weerstand niet terwijl ze zich over hem liet zakken. Ze had geen idealer jongen kunnen ontmoeten want, hij zat er eigenlijk niet mee. Niet omdat hij al wel eens gelezen had dat sommigen vrouwen hun maagdenhymne tijdens het paardrijden of zo kunnen verliezen, nee, hij was eigenlijk geen jaloers type. Na hun eerste keer liet zij hem weten dat ze toch bloedvlekken in haar slipje aangetroffen had.Hij had erom geglimlacht...en net dat had hij niet moeten doen. Het zou haar de rest van haar leven blijven achtervolgen.

Ze zocht en vond een manier om hem te vertellen wat haar vader met haar had uitgezet...zonder het volledige verhaal daarrond te vertellen. Het leek hem ondenkelijk dat zoiets kon bestaan, dus probeerde hij het gewoon als wat ongeloofelijk stomme perverse dingen te beschouwen. Eerst later zou hij begrijpen welk een gigantisch moeilijk taak het leven hem gegeven had. Wat een pijnlijke situatie moet dat voor haar geweest zijn...een driehoeksrelatie met je ouders opgedrongen krijgen...'s nachts misschien luisteren naar hoe hij het met haar moeder deed...als ie dat dan al deed omdat ze in een aanpalende kamer zonder gang sliep. Het 'overdreven aandacht leren trekken' en leren liegen wordt je zo als kind opgedrongen. Hoe ging zij uit haar zelfaangeleerde minderwaardigheid ten overstaande van andere kinderen geraken ? Een mens verdringt wel alles wat hem of haar hindert, maar zo'n dingen werken altijd verkeerd uit als je 't geheel niet snapt...met als risikofaktor dat naarmate je leven een opeenstapeling van moeilijke dingen wordt, alles zo onbegrijpelijk onoverzichtelijk wordt dat je erin dreigt te verzuipen en je heel anders dan oorspronkelijk tegen de dingen gaat aankijken. Onverwerkte emoties maken veel kapot in 't leven...of het nu gaat om een meisje dat de 'schuldgevoelens' ten overstaan van haar moeder oplost door haar te laten domineren of om iemand die op welke manier dan ook tegen zijn zin met sex te maken krijgt...onze kultuur staat er niet bij stil hoeveel leed en ziekte het gevolg is van generaties lang telkens dezelfde, hopelijk door standvastiger bloed afzwakkende frustraties te overwinnen.

Hij was eigenlijk een goeie jongen die op z'n zachte inborst vertrouwde en die zich in de problemen van mensen rondom hem probeerde inleven.

Z'n inlevingsvermogen was zo groot dat hij zich door een tienjaar oudere jongeman te laten bepotelen had. Vandaar misschien dat hij en z'n lief zich jarenlang als beiden misbruikte wezentjes in hun jongste jaren tot mekaar aangetrokken voelden. Zijn lief zou hem haar geheim eerst toevertrouwen nadat hij dat onderdeel van z'n jeugd had toevertouwd. Zo gaat dat tussen mensen. Bon, ze leken er in de feiten dan wel vanaf, van die zware overgeërfde balast van anderen, maar niets was eigenlijk minder waar. De schaduw van het verleden was dan ook dermate groot, wat bleek uit het feit dat in de familie van zijn lief haar moeder (haar ouders) een via verkrachting geboren 'onecht'? kind als start voor een huwelijk tussen en neef en nicht te melden viel. De neef had zich waarschijnlijk laten overhalen te trouwen met z'n nichtje, die een slachtoffer van verkrachting door een 'onbekend' iemand was. Veel appreciatie leverde dat vanwege hun latere volwassene schare 'wettelijke' kinderen niet op. Idealisme en romantiek en dichterlijkheid, trouw enzoverder...allemaal waarden waar hij in die tijd voor ging...het leven leek niet zo in mekaar te zitten.

De meesten hadden gewoon hun portie frustratie die ze op weerloze anderen af te reageren hadden. Ook de achtergrond van diegene die hem bepotelde werd in het leven geroepen nadat die kerel zijn tot depressies geneigde moeder haar eerste man door weer zo'n externe faktor van formaat, de 'oorlog' verloor.

Weer iemand met zijn achternaam anam de taak op zich om zich over haar te ontfermen. Ook weer iemand uit een stam van mensen met een te goed hart en een te zacht karakter...al konden ze ook wel eens serieus kwaad worden als dat nodig was. Ze hadden ook gemeen dat ze harde werkers waren, in die tijd meer dan nu onontbeerlijk om te overleven...maar het beperkte hun in hun echte zijn, het echte zijn waar naar hij zijn hele leven blijven zoeken zou.

Het leven was in die tijd nog zo in mekaar gestoken dat eenmaal getrouwd je verondersteld werd van levenslang bij dezelfde partner te blijven. In de tijd dat hij met z'n toekomstig vrouwtje verkering had of eigenlijk in de tijd daarvoor, toen hij nog school liep, vroeg hij zich soms al wel eens af waarom je bijvoorbeeld niet in een soort commune kon gaan samenleven, en waarom kon je, moest je eigenlijk allemaal je kinderen bij dezelfde vrouw krijgen ? Monogamie, was dat niet eigenlijk eerder een tegennatuurlijk iets of minstens iets dat maar voor een beperkte groep mensen een waardevolle samenlevingsvorm was ? Of juist de ideale formule om verscheuring en verdriet van mensen te voorkomen ? Hij wou het uitzoeken. Mensen die hun eigenlijke natuurlijke staat van het beleven van hun zinnelijke leven door de door het systeem van kerkelijke en wereldlijke machten opgelegde reglementen hadden laten domineren en vooral zij die niet los van hun zware emoties raakten en kinderen verwekten, leken vaak kinderen te hebben die met een aanleg voor incestueus of anti-heteroächtige aanleg aan het leven begonnen en anderen hierin mee betrokken, ja zelfs aanzetten om in hun omgeving dezelfde netten op te zetten.

Wat een poel van levensangst eigenlijk. Er was niet onderuit te geraken. Was het misschien de bedoeling om door allerhande genetische combinaties een soort waterzuiveringsstation in de vorm van 'sterker kinderen' te ontwerpen, teneinde van die donkere wolken van het verleden af te raken ? Kregen alleen op die manier bij wijze van spreken de 'doden' de 'eeuwige rust' ?

Mooie manier van doen die naarmate mannen en vrouwen ekonomisch minder van mekaar afhankelijk werden hun huwelijksgeluk kostte. Noodzakelijke wending of niet.

In de beste gevallen kwamen ze dan later anderen tegen waarmee ze op een andere, gerijptere manier over het leven konden praten.

In de spijtigste gevallen waarin de scheidingsverwerking in het zwaar-emotionele of materiële blijven steken was, vielen zo'n mensen onontkomelijk weer ten prooi aan mensen met andere soorten ballast uit het verleden en hadden de sterkste schouders weer de zwaarste lasten te dragen. Het leven leerde die mensen dan dat de liefde hen telkens weer gebruikte om geblokkeerde situaties her en der te deblokkeren, zodat er wat zonlicht tussen de te dichtgegroeide wouden des levens binnenvallen kon.

Levenslang bijeenblijven, om 't even wat je door de voorgeschiedenis van je eigen voorouders en die van anderen voorhebt, lijkt een geweldig simpel alternatief om allerhande ingewikkelder toestanden te vermijden.

In hoeverre leef je dan eigenlijk ten volle, zouden sommigen onder ons zich moeten afvragen terwijl het voor anderen maar best is dat ze binnen het traditionele kader bezig blijven. Eén van de hoofdproblemen rond dit alles, is dat het merendeel van de mensen op zo'n toestanden geen zicht hebben, opgeslorpt als ze zijn door de dagelijkse praktische dingen en de ekomische strijd van de maximumwinstenmaatschappij die op hun ruggen terechtkomt.

Ook Huskes rug als kleine boer, was er krom van geraakt.

Al die toestanden tesamen maken dat er zo weinig filosofisch en sociaal bewustzijn is als het over de mens en de hele wereld als één maatschappij gaat.


Als wij het maar goed hebben. Materiëel goed hebben vooral. Zingeving rond die dingen in ' t leven die van oudsher het domein van de religie zijn, daar durven weinigen zich op een filosofische manier mee bezighouden. Nochthans het is vanuit de filosofie dat je met de vragen naar de zin van 't leven moet vertrekken. Hij was er al z'n hele leven mee bezig geweest, al was ook hij er zich soms niet bewust van...zeker in de heel moeilijke momenten van het leven. Zo schreef hij op een bepaald punt in z'n leven op een eenzame zondag (anders was hij er misschien niet toe gekomen), de volgende gedachten neer:

Een mens ontwikkelt zich langsheen de konfrontatie met positieve en minder positieve tot negatieve ervaringen.

Het stond al in oude, voor velerlei doeleinde gebruikte en misbruikte geschriften; iets in de zin van : 'als je een kind iets heel negatiefs aandoet, WARE het beter dat men met een molensteen om de hals in het water zou worden gestoten.' Bepaald geen wijze raad, maar hij begrijpt wat de schrijver wilde zeggen.In taalgebruik hebben beelden de neiging te vervagen.Wie weet er nog hoe groot en zwaar een molensteen is ? Wat voor hem zeker was, was dat het sexueel misbruik van kinderen machtsmisbruik is en zich vaak in te onderdanig gedrag of soms verwrongen gevoelens jegens de andere sexe vertaald. Vanuit z'n eigen ervaring leek het alsof zaken zoals pedofilie en incest het gevolg waren van doorheen de generaties doorgegeven,daarom niet altijd erfelijke frustraties.

Maatschappelijk kunnen frustraties uit het verleden als het ware in stand gehouden worden als de jongvolwassenen zelf liefdesrelaties aangaan zonder dat ze al leren breken hebben met te dominante familie- bindingen bijvoorbeeld. Je eigen persoonljkheid bevindt zich dan in een nog té afhankelijke positie die je verhindert van echt je eigen waarde aan te kunnen raken. Je idealiseert je ouders of anderen feitelijk nog.

Eigenlijk was hij als kind iemand die hard werken kon en haast naiëf in het goede verloop der dingen geloofde. Elk facet in 't leven interesseerde hem. Zijn kinderlijke onschuld en openheid werden door bepaalde paternalistische kerkelijke opvoedingsgewoonten in de richting van 'het medelijden hebben met alles en iedereen' geduwd. Zoiets tast je eigen oorspronkelijke sterkte aan...zeker als je van kindsafaan bijvoorbeeld door de sexuele energie van een 10-tal jaar oudere, (reeds man), overdonderd wordt. Hij prikkelde z'n sexuele nieuwsgierigheid met één van de kwalijke gevolgen van de commerciële ingesteldheid van het kapitalisme : 'pornoboekjes allerhande'; van het verhaal over de slavinnen die sexueel misbruikt werden tot en met van die blaadjes die je als puber zo opwonden dat je bij een aantal gelegenheden vlug door masturbatie klaarkomen kon. Dat laatste kwam later pas, want hij wist niet dat hij dat ook kon. Natuurlijk was hij tegen elke vorm van slavernij, toch wekten de op een bepaalde manier gebruikte woorden, die de mechanische, sympathiek lijkende porno-handelingen beschreven automatisch een soort manueel moeilijk te onderdrukken lust in hem op. Hij was bijna tien zeker en bij het lezen stak de pedo...of was het de homo(?), later zou hij trouwen 'trouwens', dan meestal z'n hand in z'n broek om hem te 'bevoelen'. Een porno-auteur zou het anders beschrijven 'hij pakte z'n pik beet'. Hij merkte wel dat de eikel z'n eikel en ook z'n eigen juweel vochtig werd van de keren dat hij samen met hem alleen was én de keren dat die kerel een boekje met blote vrouwen en zo bekeek, maar nooit werd hij vochtig als ie met z'n opdringerige soortgenoot samen ergens alleen was zonder die lektuur en diegene die z'n eerbaarheid aanrande hem aan zijn geval zuigen deed of hem 'liet' of eerder 'deed' aftrekken, terwijl de ander aan zijn 'jefke' aan te trekken was. Gewoonlijk stond hij daar dan, de broek een beetje omlaag en hij met 'zijn spel' uit zijn broek staand...alles gauwgauw verdoken...een tafereel van wederzijdse instemming verstoken. Klaarkomen was er voor hem niet bij. Soms zat die flurk zijn zakje te maseren terwijl hij aan de 'zijne' zoog, maar hij zelf kwam nooit klaar op die manier, ook later niet, toen hij ouder werd. Mister kindverleider kwam meestal vlug klaar en leerde hem dat je niet vies moest zijn om zaad te smaken en door te slikken. Eén enkele keer, tegen het einde van het lijfgebruik ging ie iets anders proberen en toen haakte Harm op tijd af...eindelijk 'assertief'...een woord dat hij toen nog niet kende maar zoveel betekent als 'njet' en 'foert' leren zeggen en niets tegen je zin willen doen. Zelfs als men heel sympathiek en vriendelijk met je bezig is, moet je nog 'nee' durven zeggen dus. Net op tijd, want hij zette hem aan om andere jongens 'in te wijden'. Je zou van minder een vooringenomenheid tegenover homosexuelen ontwikkelen. Toen hij later z'n eerste sexuele ervaringen met meisjes had, zonder daarom 'gemeenschap' te hebben, werd z'n eikel vanzelf 'vochtig'. Nu nog vermoed hij dat de man nog met nog andere jonge mensen moet 'bezig' geweest zijn...de mensen die hij bedoelt, zijn nu nog eerder teruggetrokken, verlegen, geremde types...hij heeft zich leren uiten...leren NEE zeggen als iets je niet aanstaat. In hoeverre kan je daarvoor iemand beginnen haten of zo ? Ligt niet in zijn aard...zich afvragen vanwaar zo'n dingen allemaal vandaan komen wel. De moeder van de homo, pedo of bisexueel (?) was iemand die wel licht kon zijn maar veelal in soms zware, melancholische, overbezorgde, zichzelf beklagende lagen vastzat. Vanwaar dat zelfbeklag ? Het verlies van haar eerste man, lesbische aanleg, ontevredenheid over haar tweede relatie ? Was hij als kind een onrechtsstreeks slachtoffer van de opvoedkundig-genetische erfenis van die vrouw en haar zoon of van nog anderen...zelfs van mensen van vóór hun generatie ? Moest hij echt hen tegenkomen om assertiever te worden ? Om inzicht over de 'mens' op te doen ? Als het leven echt een vervolgverhaal is, kon de scenarioschrijver die het leven is, echt niets anders bedenken en gebruiken waarschijnlijk. Was hij soms op de wereld om de mensen leren te doorgronden ?Wat is er toch mis soms met de liefdesrelatie tussen sommige mannen en vrouwen ? Van de vier oudere mannen die iets met hem probeerden, was er maar één die echt homo was, de overigen hadden lieven of zouden zelfs trouwen. Buiten de zopas beschreven 'opgedrongen' relatie, was hij in z'n jeugd af en toe nog driemaal door mensen ouder dan hemzelf in het gras, het hooi of ergens op een zolder 'neergeduwd' geweest of zat men al auto-rijdende aan hem te 'plurken'. Die andere 'profiteurs'...wie waren ze ? De eerste 'andere' kwam uit een 'gesticht' voor jongens die geplaatst werden omdat hun ouders er niet konden voor zorgen of omdat ze wees waren. Zijn moeder had zeven kinderen van verschillende vaders. Hij kwam klaar door zijn piemel op en af zijn buik te laten glijden. Twintig jaar later vernam hij dat hij ook zijn vrouw en dochtertje in de steek gelaten had...wat geen voor zijn 'soortgenoten' algemeen soort wetmatigheid is daar de anderen hun familiaal leven ogenschijnlijk in goede plooien gevallen is. Maar die met zeven 'diverse' soorten broers en zussen wou gewoon zoveel mogelijk meisjes 'knippen' en maakte tussendoor met drugs en gevangenis kennis. Hij had precies af te rekenen met het soort dierlijke opdringerige dat met moraal en regels en affektiviteiten niet vanuit een evenwichtig gevoelsleven rekening houden kan. De tweede andere profiteerde van het feit dat hij voor de eerste keer in z'n leven met teveel bier kennis gemaakt had en wou hem z'n enorm geval laten zien. Eigenlijk moet hij medelijden beginnen krijgen zijn met al die gasten, daarom heeft hij hem gewoon afgetrokken. Hij was maar een drietal jaar ouder dan hem en een toekomstig universitair geslaagd iemand, wat betekent dat om 't even welke sociale categorie met dat soort geflurk bezig wil zijn...of gewoon problemen heeft om met een vrouw om te gaan en gewoon 'testen' op sexe-soortgenoten doet ? Of genetisch zo in mekaar zit, of d'één of d'ander moederlijk of vaderlijk trauma te verwerken heeft ? De derde dan. Hij staat ergens te wateren in een bosje achter een kapel naast een dancing met weinig volk; komt er daar iemand van ongeveer 50 jaar, iemand die hij wel vanop een afstand kende; en waarvan hij achteraf hoorde zeggen dat dat een homo was; komt die vent naast hem staan, zijn enorm stierlijk geval duidelijk zichtbaar...'hoe stierlijker geschapen hoe meer homo-neigingen dacht hij later'... alhoewel dat ook weer geen algemene regel was. Toen ze beiden gedaan hadden met wateren, stopte hij zijn tong in zijn mond en hield hem hard vast, terwijl hij aan zijn van manueel geflurk en overdonderde opwinding stijf geworden piet rukte. Wat hem overviel, was zo overweldigend dat hij bijna dadelijk 'schoot'. Achteraf stond hij nog eens ergens tussen 't volk op een kermis in zijn billen te knijpen; toen heeft hij hem afgewimpeld. Volgens hem voelen die venten zich door hun moeders of vrouwen afgewezen of zijn ze overdonderd door hun vaders of overbemoederd en kunen ze zich niet anders dan zo 'opgespukt direkt' uiten. Ofwel proberen ze hun zelfwaarde op te pompen door met hun geslacht te lopen pronken. Ze reageren zich dan op 'begrijpende' en gewillige, overdonderde jongeren af. Wie is op een 'energetische' manier 'begrijpend' ? Iemand die zich vanuit een door kindermisbruik aangeleerde 'hart-en buikgevoeligheid' laat overdonderen door hun bijna louter en alleen 'onderbuikenergieën'. Was hij op de wereld om de obsessies en onopgeloste geestelijke problemen van anderen lichaamelijk helpen te ontladen ? Nee toch !? Zijn rebellie.In 't eerste jaar humaniora was ie telkens de eerste van de klas. Geleidelijk, minderden die resultaten. Wie weet waar had dat mee te maken ? Met z'n hormonen en hoe ermee omgesprongen werd ? Hij zou het nooit weten, maar het had wel te maken met teveel aan z'n meisjes denken soms. Wie zou ook niet als je de geschiedenis en de religie bijvoorbeeld uitsluitend van de kant van de heersende klasse hoorde uitleggen. De jeugdbeweging verlinkste in 't begin van de jaren zeventig. Hij deed mee, maar de druk van de ideologie was nog te groot in die tijd...en ze zou nog groeien, die druk , naarmate de kulturele afvlakking en de ellende in de wereld de mensen konditioneerde en afstompen zou. Dan het leger in, afgesneden van de kontakten met progressieve mensen en benieuwd op zoek naar andere rekruten die ook de zinloosheid van het 'rode gevaar'inzagen. Hij kwam er natuurlijk meer soorten verschoppelingen tegen dan mensen die zich bewust waren van wat er met de wereld aan 't gebeuren was. Hoe zouden ze het ook weten,...het onderwijssysteem besteedde overdreven aandacht aan de oudheid, terwijl het de laatste honderd jaar van onze geschiedenis links liet liggen. Men liet trouwens de echte geschiedenis van 'links' ook zoveel mogelijk bewust liggen, of men verdraaide ze. Ook de kultuur speelde dit spel mee. Het heeft zestig jaar geduurd vooraleer men een speelfilm maakte over het leven van enkele studenten die tijdens de tweede wereldoorlog in het nazirijk zelf opriepen van de oorlog te beëindigen. Ze bekochten het via vreselijk fascistische rechtzaken bijna allen met de dood. Als je de politiek met het persoonlijke leven van de mens vergelijkt, kan je je afvragen of je de eigenlijke 'revolutie' die je soms in je persoonlijke leven nodig hebt, niet al veel vroeger kan doen aanvangen. Politiek gesproken betekent dit hetzelfde als de vraag of het de afgelopen honderd jaar al mogelijk is geweest om met een revolutie al dat oorlogsleed te voorkomen. Is de geschiedenis van het individuele en collectieve leven een soort dominoëffect of kan je zelf of de één of andere groepering van mensen, politiek of persoonlijk, menselijk gesproken, de domino's tot stilstand doen komen en zelf aanwijzen in welke richting dat je je leven of de maatschappij zou willen zien evolueren ? Daarvoor is misschien meer nodig dan het bewustzijn van een kleine 'voorhoede'.

In het persoonlijke leven zijn het de genen van een aantal mensen die met mekaar te maken hadden en hebben die ook een soort bewustzijnstocht met elkaar aangaan.

Iedereens leven lijkt wel druk bevolkt te zijn met een aantal personages die het toneelstuk van het leven van vroeger en nu bepaalden. Victoria Pastimmes bijvoorbeeeld. De familienaam van haar vader had een aantal broers. De broers hun vader hadden een zuster die getrouwd was met de vader van zijn vader. Victoria stond bekend als een ietwat hete weef (weduwe). Om die reputatie te krijgen, was in die tijd niet veel voor nodig. Haar 'in de oorlog gebleven man' was een zachtaardige man, iets wat aan de soort gebonden leek. Over de dood heen keurde hij haar ekonomische en emotionele en...andere nood om 'aan een andere man zien te geraken' wel goed, dacht zij soms. Vrouwen voelen zich ook bij leven van hun echtgenoot ook meer tot het nemen van hun vrijheid aangetrokken onder het 'bewind' van een zachtaardiger man. Te zachtaardig mogen mannen nu ook niet zijn, dan neigen ze naar de 'andere kant', wat in een paar voorbeelden van ander Pastimmesen duidelijk te merken was, al waren die dan wel meer bi dan man-aangetrokken.

Telkens hij terugdacht aan wat hem in z'n jeugd overkwam, zocht hij naar het waarom van het leven eigenlijk. Juist handelen, niet-verkeerd handelen, is iets wat je als kind al heel moeilijk gemaakt wordt. Het 'nu' van een kind krijgt af te rekenen met het verleden van de personages rond dat kind. Het dode verleden dat vermits het op een bepaalde manier niet dood is, toch nog zijn 'woordje' ('geentje') wil meepraten. Zou hij zonder het gefrunnik aan hem niet meer een 'macho' zijn geworden, strikter in het eisen van onvoorwaardelijke trouw enzoverder ? Of ging die 'voorzienigheid' waarover de kerk sprak zo ver dat dat hem nu juist moest overkomen omdat hij het waarom van de verhouding Maria-Jozef-Heilige Geest-Jezus ooit eens op papier uit de doeken ging doen ? Een macho reageert op relatieproblemen als een scheidrechter in de voetbal : overtredingen terugfluiten, spelers van het veld zetten, met andere woorden : je vrouw bedroog je, rode kaart van het veld. In zo'n wereld moet ook Jezus terecht zijn gekomen. Zou hij zich niet een beetje afgevraagd hebben waarom er toen al zoveel oorlog in de toenmalige wereld was ? Zou hij misschien de link gelegd hebben, niet alleen met de strijd om macht en geld tussen de verschillende mogendheden van toen, maar ook met de innerlijke strijd om macht en geld en bezit van 'vrouw' of 'man' ? Hij begreep die toestanden misschien...vanuit eigen liedeservaringen??? Zijn eigen genetische aanleg ? "wie zonder"..genetische doorgegeven "'fout'",of 'levensuitdaging' "is, werpe de eerste steen".

Er waren waarschijnlijk ook ruziescènes tussen de bijbelse Jozef en Maria geweest. Zoveel eeuwen later ervaren de modale man en vrouw en kinderen ze nog altijd en proberen er lering en vooral ...'inzicht' uit te trekken. Ach, het hoefde niet altijd zo gecompliceerd te zijn, we zijn allen wel ergens een stukje van mensen die uit hebzucht of noodzaak te gierig zijn geweest, te wellustig of te asceet en we zijn allen reeds een eeuwenlang vervolg op dergelijk samengaan en aantrekken of afstoten of de tegenreactie op...enz, enz.... .

Het leven zat raar in mekaar en dat merkte je pas helemaal hoe ouder je werd, omdat er je zoveel overkwam zonder dat je er de achtergronden van kende. Zo was het bijvoorbeeld normaal dat je als goeie jongen droomde van een meisje waarmee je een gelukkig leven kon hebben, maar zo liep het vaak niet omdat er in de levens van jonge mensen al zoveel gebeurd was...en eigenlijk voor dat je geboren was reeds. Hoe meer men als kind goedwillend was of zachtaardig, des te groter het risico dat men al van jongs af aan ging te maken hebben met mensen bij wie de negatieve emoties, vaak nog in dierlijke instinkten zaten verankerd. Het ene kind werd lichamelijk benaderd door iemand die veel ouder was en van dezelfde sexe, de andere door een oudere leeftijdsgenoot, nog een andere werd als adolescent meegesleurd in een trio met een ouder koppel, een ander begreep als kind niet waarom de ouders het soms niet zo goed met mekaar konden vinden omdat het niet wist dat hun verhouding een stuk blijven steken was toen er één van beiden iemand anders had gewild en achteraf toch weer de vorige relatie had opgepakt. Tegen zijn veertigste begon hij met een evaluatie van tal van levenservaringen.




Geplaatst op 07 december 2010 02:51 en 541 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.