Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
't leven liefhebben, een kunst
De diepere betekenis van de zin van 't leven
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


de diepere betekenis van de zin van 't leven



Mijn Profiel

BBV
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen


L. Astra Nova 3
07 december 2010 03:21

K. Astra Nova 2
07 december 2010 03:13

J. Ach Ja, de liefde, deel 3 A...
07 december 2010 03:05

I. Uit te zuiveren verbanden. ...
07 december 2010 02:51




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Marc om 03:07
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Marc om 03:06
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door jjacqueline om 01:54
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Briesje om 00:40
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Briesje om 00:39
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Josta48 om 00:36
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Briesje om 00:32
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door yvonne-kok om 00:16
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



K. Astra Nova 2



o:Nacht van de oorbellen met ogen, bij het weerzien

------------------------------------------------------------------------

Vijf minuten stilte bij de aanvang van wat we tegen middernacht nog niet wisten, bij het licht van de kaars die een paar uur per dag over de Duitse missie had gewaakt. Mijn gedicht over het soldatenkerkhof in Lommel rondde haar reisverslag passend af.

Hoe zouden we ons de komende uren uit de meerwaarde van de soms toch wel ingewikkelde komplexiteit van onze omgeving slaan ? Of zijn wij de ingewikkelden, met die toevallige cijfernumerologie die we nu ook in onze telefoonnummers meenden te zien opduiken ? De wratjes on the same place on the other side. The other side die we her en der een rol menen te moeten toekennen...al lopen onze visies daarover nog nogal wat uiteen soms, volgens mij is er geen scheiding en kan je je rol, evenszeer als de fysiek die je hebt en de chemie die je aanvoelt, moeilijk ontlopen en volgen de gebeurtenissen mekaar op als rimpels op de vijver van de spirituele wereld van het raakvlak van de spiegelbeelden, de symbolismen. Zij is misschien op de terugweg van haar klassieke visie over reïnkarnatie en kent een te grote rol toe aan het 'beleid dat hierboven uitgestippeld wordt'.

Beiden zijn we het er over eens dat de moderne mens met veel angst, hopeloosheid, pessimisme, overgevoeligheid en diverse vormen van leegte en eenzaamheid gekonfronteerd wordt. Iets mee doen naar anderen toe ? Hier en daar een bemoedigend of aanmanend woord en ook voor ons eigen altijd opnieuw sterkte leren vragen als het tegen zit. En waarom zit het dan tegen ?

De paden naar dit NU liggen met zo'n hulpmiddellen en hulpmensen bezaait en de ware beweegredenen waarom iemand deze wereld ingezogen en uitgeperst wordt gaan zo diep terug dat ze zich eerst ten volle aan mensen met een door vallen en opstaan verworven wijsheid openbaren. Al was ik eerst moe, de olie van de uitwisseling in veel van z'n kombinaties, bracht een expeditietocht naar de altijd opnieuw eensklaps in mist verdwijnende bergtoppen met zich mee. Geen wonder dat ze droomde van die zonnebril waarachter ze zich van de natuurplasser distantiërende bergklimmer -zonder- moeite distancieerde.

Zuiver op gevoel de berg van uitzicht en inzicht op...met alleen de signalen van lichaam en geest als gids.

Een bad in mekaar. Langswaar kan er dan achteraf nog 'fear' binnendringen ? Via rekenen en al die kleine dingen die anderen dagelijks voor zichzelf zouden moeten leren doen. Tijdig opstaan, huishoudelijke taken, ook eigen inzet voor hun toekomst...oh kinderen. Wie zet er stapjes opzij voor wiens geluk...overbodige vraag voor volwassenen zolang men beide tevreden blijven kan.

o

i:Na het herlezen van je interpretatie van de droom van het klimmen, heb ik de droom geassocieerd met de val, anno 1998 in Zwitserland, van een bergtop. Ik heb je dat waarschijnlijk al verteld. We liepen met zo'n 7 mensen in cordon door een vallei die net besneeuwd was. Het was moeilijk onze voeten vast te zetten in de erg stijle heuvel in de natte sneeuw en één meisje in het midden van het cordon gleed uit. Haar val veroorzaakte 'n kettingreaktie, de koord rukte aan m'n borstkas, ik viel achterover en ik herinner me dat ik met 'n enorme snelheid de heuvel afgleed. Bij het glijden probeerde ik m'n piolet in de sneeuw vast te haken om me te stoppen (we hadden daarop 2 dagen eerder geoefend), maar zonder succes in verse sneeuw. Ik weet nog dat m'n zonnebril bijv. in m'n rugzak kapot was door de val. Ik zag m'n levensfilmke afdraaien, en heb altijd gedacht dat dat één van de plaatsen kon zijn waar ik m'n jeugd-geheugen kwijt geraakt ben... Het meisje achter mij viel aan de andere kant van de berg, en was het ergst gekwetst. Het zou kunnen dat het mij vastpinnen in de luttele gaten om me vast te houden in de droom en het roepen om hulp op jou (waarbij de stem slaapt) zoiets is als de droom die ik had over het buisje in m'n keel in Pellenberg. Een soort trauma-verwerkings-droom die het traumatische gebeuren alleen maar terug aan de bewijstzijns-oppervlakte kan laten terugkomen bij omstandigheden van het zich volledig veilig voelen, een heel diepe innerlijke rust waarbij je zonder gevaar heel diep terug jezelf in kan gaan, naar de ziel en het onder-bewustzijn onder de logge vetlagen. Dat het op één of ander manier met jou verweven is bleek bij de andere droom van het buisje. Ik was me heel bewust dat ik veilig in je armen lag terwijl het buisje tergend traag door m'n keel ging, en de schoonheid en tederheid van het zo samen liggen deed me geen vin durven te verroeren. Nochtans werd ik in tranen wakker toen ik bij bewustzijn kwam. Ik heb dus 'n plaatsje gevonden voor de story van de bergtop en de zonnebril. Zoals de vrouw die in m'n matras verstikte, en de droom die ik op 'n dag had dat Mok in m'n armen stierf (symbolische dood), was die oude vrouw misschien de verbitterde zakenvrouw met het bij momenten koud geworden hart. Na de openheid en vrijheid die ik bij je voelde, de warmte die we creëerden, nog meer in de koude Augustus-Nacht van het Ng-Weerzien, vluchtte ik misschien hard van haar weg, hopend dat Oki me zal blijven helpen om ver genoeg weg te lopen, nieuwe spirituele hoogtes tegemoet... ABI

o:Je interpretatie van het droomgebeuren en de val in de bergen en de 'oude' vrouw die je bij wijlen achtervolgt, gekoppeld aan de relaxe sfeer waarin dat ze geboren worden, getuigen van het feit dat je wel degelijk een soort spirituele feeling kunt verwoorden. Nu ik daarnet met je gebeld heb wat moest ik nu nog allemaal schrijven ? Ik heb er al veel van gezegd denk ik, de rest zal voor een andere keer zijn. Oude vrouw of nieuwe vrouw...je moet de ene niet absoluut willen vergruizen en de andere idealiseren...je moet gewoon jezelf binnenin goed kunnen aanvoelen en niet door de ene aan je laten vreten en door de andere je niet doen vergaloperen omdat die ook al teveel met een verre toekomst bezig ...maar daar is de oude de echte specialiste in denk ik. Wat ik in juli zei geldt nog elke dag, 'enkele keren per dag op je rustige ochtendgolven geraken in de dag, iets observeren temidden de natuur en er verwonderd over zijn...dat kan natuurlijk ook iets kultureel zijn, een recept in een kookboek kan ook...iets dat het gejaag en getob in je kop stil zet. Ik heb geschreven. Uch.

o

o:hope you slept well yesterday. Eerste keer even bij jullie langsgereden maar je auto stond er niet. Thuis nog documentaire gezien over Afghaanse en Iraanse filmmakers en de wetgeving van 645 na Christus die het leven van zoveel Islamitische mensen nog altijd in voor de machtigen van het geld gunstige banen leidt...niet de USenz met hun eigen imperialistische agenda,maar de mensen ginder moeten daar verandering inbrengen...de filmmakers zijn al goed bezig.

Merci voor de info. Vandaag hout gezaagd en alle info over dorps-oorlogs gebeurtenissen nog eens vergeleken (inklusief Maurice de Wilde). Als je je op de tegenstellingen daarin baserend daarover een waarheidsgetrouwe dedectiveroman zou schrijven, zou blijken dat onze wederzijdse grootvaders en P P(ondergedoken) niets kunnen hebben gelost bij ondervragingen omdat men het allemaal onder mekaar in Meensel, zowel verzet als collaboratie al lang wist, wie wat deed. In feite onafhankelijk opererend en de grootste risiko's nemend, werden ze ook alle drie eerst geviseerd (FrC en PP. eerder de partiz.genegen)en PrJ.eerder NKB,alhoewel hij volgens de ene bron wel en de andere bron geen lid was vd NKon.Bew.. Merkwaardig is ook hoe persoonlijke vetes(onechte kinderen, huwelijksbedrog, onnodige overvallen op boerderijen, vermeende kontakten met hooggeplaatste personen...)bijgedragen hebben tot verklikking,arrestatie enz...). Ik vraag me af of die zwartmakerij van die 40pagina's met namen niet een wraak is voor de verijdelde overval op de boerderij vd fam. Cr.(bijna uitgevoerd door de partizanen, verijdeld door de NKB(na tip van notaris M van Glabbeek,woonachtig in Meensel). FrC verborg geallieerde piloten(niet één maar meerdere volgens nieuwe bron) en werkweigeraars en had daar niks mee te maken EH .!!! De top van de NKB lijkt me duidelijk royaalrechts, de basis eerder gewone mensen...die onafhankelijk hun beslissingen probeerden te nemen. That's all I can say, afgaande op de werken van anderen...meer Latijn ga ik er voorlopig niet insteken...het zou toch maar alleen tot oprakelen en onnodige verdeeldheid leiden. Mij interesseert hoe oorlogen ontstaan en hoe ze tot een anachronisme kunnen worden,en niet de reaktie erop. Ik zou beter schrijven dat ik je gisteren het eerste halfuur in bed gemist heb of dat ik vandaag dacht dat jij met de fiets de Kapellekensweg opreed, maar de persoon in kwestie was dertig jaar jonger dan jij. Ziet da ge morgenvroeg iedereen maar op tijd uit hun eigen kunt doen opstaan, kan ik ook nog zeggen.

o

o:Wandeling door de Hagelandse Provence

-----------------------------------------------------------

Eerste septemberdag, alleen de du Rondeau wordt geoogst, de Flippen zijn al een poos binnen.

De ochtendanalyse in 't bed al achter de rug. Onduidelijke dromen, geen duidelijke herinneringen eraan maar dat dat nodig is, ontdekte ik tijdens onse wandeling, het deel dat jij erbij kwam dan. Je weet de dromen vertaalden zich tijdens het eerste deel van de wandeling met Jean de hond na een tiental minuten in een begrijpen van mijn liefdesleven en dat van een aantal anderen, weer eens begrepen, weer eens uit een andere hoek, weer eens in een ander stadium. Voortdurende evolutie naar inzicht in het oude in ons dat we afleggen en de pop van het nieuwe. Inzicht ook in verder kijken dan het sexuele alleen, de aantrekkingskracht van onze genen die een deel van ons willen voortplanten omdat er voortdurend nieuwe toestanden op het oude theater zouden kunnen worden gespeeld. Soms, zeiden we, is alleen een kompromis tussen het oude en het nieuwe mogelijk, ons eigen aanpassend aan de evolutie van de energieën van de belangrijkste personages rond ons...soms hebben iemanden uit het geheel nodig dat we zus of zo reageren omdat we hen de signalen die ze zelf uitzenden moeten leren interpreteren.

In omgekeerde richting kan ook natuurlijk. Zo kan iemand vragen dat je zijn was doet of verstelwerk doet en toegeven dat niet zelf te hebben gedaan of iemand kan niet specifiek gevraagd hebben wat de andere in de toekomst eigenlijk als beroep zou willen gaan doen. Zo kan iemand verliefd zijn op een bepaald heel eigen deel van iemand maar tegelijk worden gekonfronteerd met heel andere energiëen in hetzelfde lichaam.

In één lichaam huizen grosso modo twee mekaar aanvullende of bevechtende delen...afkomstig van de ouders...het zelf is datgene dat het beste van de twee in een nieuwe vorm probeert te krijgen. Het kan met vele domeinen van het leven te maken krijgen, dat deel...best veel bevrucht als het als het ware door Platonia, Erotika, Prozaica, Essayitisch, SMSitis, Poetica, Spiritaliënsis, Sensualensis, Humorizia,Intelektualis...en best niet té veel door Economalis.

Ik las vandaag in de Morgen een artikel over de G-spot...twee eigenlijk, één over een NF-proef met vrouwelijke religieusen en 'gods'-ervaringen (daar heb je dat woord dat weinigen begrijpen weer) : in tegenstelling tot wat gedacht werd, namelijk dat één gebied in de hersenen verantwoordelijk is voor dat soort van aanvoelen...is het een complex geheel van alle onderdelen samen die zich aktief tonen. Het tweede artikel gaat over de andere G-spot, maar later meer daarover.

Ge zegt in dat sms-je dat het allemaal in onze hersenen zit, wie ons gelukkig maakt...gelukkig zijn is een complex geheel van zich goed voelen bij tot spirituele, soms ja zelfs lichamelijke extase die zich via zelfs tantra in kreativiteit vertaald...allemaal dingen die we in juli ten volle beleefden en nu zacht in augustus rijpen om zich langs Platonia en al haar vrienden en vriendinnen laten te vertalen of om ons wegwijs te maken in de verdere tocht door 't leven...met wie en waarom en op welke manier en welke niet.

o

 

:Het is allemaal zo moeilijk niet... Ik denk dat we het soms van de aardse kant bezien en we zien bezitsdrang aan voor liefde, of emotionele afhankelijkheid voor liefde, en kijken wat we uit een relatie voor onszelf kunnen halen: toch Economalis, meer krijgen dan moeten geven? Liefde als middel tegen eenzaamheid? Het zou beter zijn als we ons wat meer met onze eigen evolutie zouden bezig houden, ipv die van onze vriend/vriendin en ons elke keer afvragen na een ontmoeting, hoe voelde ik me, hoe voelde ik me bij hem? Dan verwacht ik van mezelf dat ik daarop meestal antwoord: "op m'n best". Ik verwacht dat de geprivilegieerde liefdes-relatie, diegene die mij het nauwst aan het hart ligt, het beste in me boven haalt, ttz. dat topje van de ijsberg wat niemand anders te zien krijgt, en waarvan je weet dat de ander ook graag op dat topje vertoeft, en dat jullie je goed voelen in dat zelf-gemaakte nestje op dat topje. Hoeft niet lang te zijn, niet altijd te zijn, niet veel te zijn, met respect voor elkaars behoeften aan tijd en ruimte, noem het top-kwaliteits-momenten die je sterken, je terug bij je innerlijke voldoening brengen, en je vol zelfvertrouwen de wereld insturen, andere wereldse relaties, vriendschappen (ook mensen die iets van ons kunnen of moeten leren), familiebanden etc. aangaan zodat je ook daar telkens weer je geografische bepaling kan toepassen (zoals jij zou zeggen), toetsen of dat nog wel allemaal bij je past. De meesten denken dat een geliefde een soort Eco-Father-Xmas moet zijn die maar met genoeg geven moet bewijzen dat hij van je houdt. Voor mij is het belangrijk dat ik 'n klankbord heb, iemand die dezelfde taal spreekt (symbolisch), de energie klikt, of het nu samen in rust of extase is, en waarbij je niet steeds moet bewijzen dat je er nog bent, ik vind dat vanzelfsprekend. Een gepriviligieerde relatie (laat mij het voor één keer niet liefdesrelatie noemen want dat woord wordt door velen misbruikt) is iets als thuiskomen van drukke activiteiten, confrontaties, zoektochten in de aardse realiteit, tripjes uit de buitenwereld en effe samen op adem komen, in vertrouwen en openheid, om er nadien weer tegenaan te kunnen. Die bezoekjes aan het knusse thuisfront, die private-planet waar je effe helemaal jezelf kan zijn, helemaal geaccepteerd (liever niet alleen maar een deel geaccepteerd), laden je weer helemaal op. Ik denk dat zo'n relatie 'n steun kan zijn, hoewel dat niet een doel op zich mag zijn, maar ik zie die als 'n steun voor de effolutie (sorry, evolutie) van de partners, niet bij de oude ik-ken blijven die ondertussen hun tijd gehad hebben, maar door het schaven en schuren, nieuwe ik-ken maken, die zo een nieuwe bedoeling voor hun leven gaan krijgen of zoeken, alleszins een nieuwe richting, nieuwe mogelijkheden gevend. Het mooie is dat we misschien heel verschillend zijn, maar ook ergens 'n zelfde kern hebben (anders zouden m'n vlinders niet zeggen "laat ons los"). Dat maakt dat we als we die energieën in harmonie kunnen laten opereren, we in theorie vreeeselijk goed zullen kunnen effolueren...

Andere mensen in deze relatie toelaten mag, dat is trouwens een werkelijkheid waar we niet buiten kunnen (we zullen dat mettertijd nog wel merken), we zijn volwassen, kunnen dus verantwoordelijkheid nemen voor keuzes, maar geen twee relaties kunnen eenzelfde kwaliteit hebben. Het leven stelt ons nu éenmaal voor keuzes, en diegene die je liefhebt, of liefst hebt, kwetsen wil je ook al niet... We zullen nog wel tijd vinden om onze hersen-spinsels hierover te laten evolueren. Wat ik je sms-je is dat het gevaar in de hersens zit, nl. dat je als koppel onnozel kan genieten van een paar krieken en bessen eten in open veld, passioneel dansen, en dat dat alles is wat je op dat moment nodig hebt, gewoon samen zijn, de energieën hun werk laten doen. Het gevaar bestaat hierin dat Economalis en andere aardse wezens, die niet onze emotionaliteit en haar vele snaren kennen, hierin graten zien en oproer gaan stoken, en dat we dan voor niet-onnozele, niet-extraordinaire, niet-extatische, gewoon menselijke relaties gaan kiezen omdat we dan geen commentaren moeten trotseren, en gewoon doen zoals ons geleerd werd en van ons verwacht wordt. Dass hab ik gemeint. En dat denken wordt door de hersens geproduceerd. De relatie die je het liefst hebt, je het best jezelf kan zijn, en die het best bij je past, wordt door het hart gekozen, niet de hersens. Even gebeld voor 'n afspraak. Onze theorieën, ontstaan in 7-maand, rustig gerijpt in 8-maand, uitbollen in 9-maand, kunnen in oktober naar de raffinaderij voor verdere bewerking... Abi


o:Hallo ginderachter. Dank je voor je mooie omschrijving van wat een open relatie de dag van vandaag voor een beperkt aantal mensen is. 'Gewone relaties', je schrijft dat wel nergens zijn niet minderwaardig of zo, er zijn verschillende wegen om te volgen en iemand in een open relatie kan best ooit nog eens voor een traditionele kiezen. De kwaliteit van een relatie kan je niet zomaar aflezen uit de ene of andere wetenschappelijke evaluatie. Het is voor mij telkens een privilege als iemand me in z'n intieme wereld (niet in de eerste plaats sexueel te interpreteren) toelaat...en ik ga niemand die ik ooit liefde gaf onderwaarderen op één of ander gebied...al zijn er verschillen in toonaarden, de do is niet beter dan de mi of de fa of de sol, ...het geheel maakt het octaaf...en het octaaf is een toon die eigenlijk niet bestaat...misschien daarom dat stilte mij evenveel deugd doet als klanken.

Ik een klankbord voor jou en bessen eten en wandelen en schrijven, geen probleem. Omgekeerd ook al veel van je geleerd al corrigerend naar jou toe vooral.

Deze voormiddag beloofde ik volgende keer verder aan het buikvlinderaspekt van het klankbord te werken...misschien vond ik het antwoord weer toevallig in de krant vandaag...maar dat kan ik niet in geschreven vorm ergens zetten...zal het je laten lezen. Nogmaals als het over relaties van anderen gaat 'gewone menselijke relaties' kunnen ook best op hun manier extatisch of zo zijn...de relaties met verregaande aanvoelensmogelijkheden zoals je er in je leven zelden zult tegenkomen staan inderdaad meer onder druk en niet zozeer van anderen, maar van onszelf...in hoeverre kunnen mensen in een open relatie mekaar geluk gunnen en in hoeverre hebben ze de minder gepreviligeerde relaties niet nodig om mekaar van elkaars passie voor mekaar af te schermen?

o (yesterday)

o:Zolderavond en dan weer een ochtend naturen verder. De begrippen LATrelatie en Open Relatie uitgeklaard. Probleem is dat je overal de tijd moet vinden om die kwaliteit te scheppen waar je het over hebt. Een open relatie met kwaliteit komt in veel gevallen ook neer op een LAT-relatie op de duur, waar je ook lichamelijk op verkenning wil, of één van de twee dat wil...in kombinatie met goede herinneringen uit het verleden geeft dat wel wat vuurwerk, zeker in 't begin waarschijnlijk...je kan tijdelijk wat switchen tussen Platonia en Erotika, je kan ook alles in één persoon hebben...het leven heeft voor eenieder zoveel diepgaande geheimen en te volgen routes dat één persoon dat allemaal niet voor de andere kan voorspellen. De breeddenkensten onder ons geven de ander de tijd om allemaal uit te vissen wat nu wel en niet lukt met anderen. Omdat men breeddenkende mensen niet wil kwijtraken begint de foltering in het hoofd : wat wel en wanneer te doen met nieuwelngen of anciens die een stapje in ons leven willen zetten ?

De schrik voor de reaktie van de traditionele omgeving op zulk een gedrag daar nog eens bijgetelt...geeft dat samen met de praktische kant van ons leven en onze fysieke toestand weer een pak stuurwerk bij...als de nieweling liefde bijbrengt, vlieg je natuurlijk door de maand. Op de duur brengt Erotika je dichter bij één van de twee en een breeddenkende mens aanvaard dan best de rol die Platonika voor hem reserveert. Eigenlijk kan ik je niks verwijten want doordat je gevoeld hebt wat ik met de vrouw uit je droom doorleefd heb drijf ik je als het ware naar Le Havre, naar een etentje...het is niet opzettelijk maar het werkt gewoon zo.

In je vorige mail schrijf je ergens 'jullie' als verspreking, dat is daar een bewijs van. Het alles in één persoon vinden gold voor die andere kant van 'jullie' voor een heel groot stuk...en toch verzandde een deel ervan voor een stuk ook...wat bewijst dat een relatie in feite niet perfekt hoeft te zijn en zelden is. Rennaissance zijn natuurlijk niet uitgesloten en die vrees je na de foto's van gisterenavond dan ook.

Als we echt nog dagenlang samen moeten wandelen en schrijven en mekaar in de natuur eens van vriend tot vriendin omhelzen, zelfs dat minimum aan een relatie hebben, zal ook de man van het etentje, de nieuweling, niet de breeddenkende ik, op termijn wel merken dat er iets niet volledig is...op de duur begin je je af te vragen of volledigheid wel met z'n twee gaat en of Platonika en Filosophiensis niet de katalysator van Erotika zijn. Wat er ook van zij, als je hem ziet zitten...er is nog nooit iemand van een wandeling of een goed gesprek gestorven ...van een geweldige elektroshock in z'n Kundalini ook niet. Wat je van mij niet mag is : 1.met de US-vlag rondlopen 2.naar Casino gaan (nog erger dan met iemand die je niet graag hebt slapen) 3. de madam van de oude matras altijd de plak over je laten zwaaien...al is dit in complexe omstandigheden misschien de enige oplossing of het lot dat wacht, een strenge figuur die over je zedelijke leven waakt...niet zo radikaal als el Mok maar toch(waarbij ik mezelf ook tot de complexe omstandigheden van de vrouw van de oude matras reken). 4.Na ongeplastiek luwwerk of vuurwerk van derden de ondergegtekende breeddenkende ook ongeplastificeerd willen laten genieten van je logaritmen-deel in jezelf.

Het andere deel in je is zo 'meisje' en zacht en leuk dat ik haar soms begrijpend in m'n armen moet nemen...en eigenlijk is ze nog net iets te jong om Erotika mee te hebben...ze mag misschien niet van haar strenge andere kant die de touwtje in handen wil houden. Uch, ik heb gezegd. Voilà alle 'anciens' of 'nieuwelingen in spe', als jullie voor iemands welzijn betere antwoorden hebben, het hoeven er geen van de homo Philosophikus te zijn, ...laat maar komen want we hebben hier te doen met een vrouw die gezond zou moeten kunnen worden of blijven. Om voor de kinderen te zorgen, om haar alter-ego, om de strijd in haar eigen te winnen en in dat alles te kunnen beminnen. Ik ben nu wel een deel van haar vitamienen...maar zet graag een Eurotika-stap opzij als ik iemands gezondheid niet verbeteren kan.

o

i: Ik moet dit alles nog es met wat meer afstand lezen, mijn eerste indruk is dat ik bij het lezen van zoveel complexe woorden ga huilen. Het verdriet van gisteren komt terug, emotie. Waarom? Als ik inderdaad 15 miljard jaren op je gewacht hebt, en we nu eindelijk samenkomen, waarom moet ik me dan nu al afvragen wat nieuwelingen en anciens in mijn of jouw leven nog doen.

Misschien is het probleem dat we met onze intieme (ik noem het intiem, waarschijnlijk noemt het eigenlijk erotika) relatie niet gewacht hebben tot we zeker waren dat we samen een echte relatie wilden, en dat we elkaar konden beloven trouw te zijn. Voor mij één jaar zonder iemand naakt in de armen gevoeld te hebben, voor jou een paar maand? We hebben iets sterks gevoeld en zijn erin gevlogen. Voor mij hebben die anderen eigenlijk afgedaan, en mogen ze enkel nog beleefdheids-stapjes doen in m'n leven. Maar qua vriendschaps- of liefdesrelatie zouden ze moeten hun tijd gekend hebben, en soms komt aan zo'n dingen een einde. Mijn relatie met Mo is duidelijk af van mijn kant, behalve dat hij de vader is van m'n kinderen, en dan nog... zelfs dat is een twijfelachtige uitspraak... J en G heb ik ten grave gedragen, als G nog ooit opdaagt zal hij even lang moeten wachten als hij mij doen wachten heeft, en ik zal even "petit avocat dure" willen spelen, hij was toch zo fier "dur" te zijn. Hij heeft zelfs m'n kerst-afscheidsbrief niet willen openen, het was hem misschien teveel, geen interesse, harteloosheid, teveel verstand, verliefdheid weg, angsthaasje, je ne sais pas quoi... L is niet de man die ik zoek, groot ego, andere interesses, niet de gevoeligheid die ik bij jou voel. W heb ik 5 jaar geleden afgeschreven na een mislukte slipper, waar ik 2 dagen over gehuild heb van spijt. De gevolgen waren er naar, van zijn kant manipulatie, obsessie, 5 jaar lang. Het lijkt bij hem nu doorgedrongen te zijn dat het niet mag zijn. Wie blijft over? M? Ik weet nog niet wie M vandaag geworden is na al die jaren. Ik zal met M iets gaan drinken zoals we dat een paar jaar geleden gedaan hebben. Ik zal hem zeggen dat ik een vriend heb. Het is niet omdat een ancien een bezoekje wil brengen in m'n leven, dat dat overkop gezet moet worden. De tijd wijst alles uit, en uiteindelijk nemen we beslissingen die gevolgen hebben voor gevoelens etc. Als we dus als een olifant door onze relatie stappen, dan zal het gras vlug vertrappeld zijn, en ik vertoef te graag in dat gras om het op te offeren. Daarom mijn verdriet denk ik, omdat ik dacht een mooie vriendschap gevonden te hebben, en ik nu moet bang zijn dat jij de geschiedenis met KM nog niet hebt afgesloten, of dat je verleid zal zijn haar ook gezond te moeten houden, of zij jouw aandacht blijft trekken. Ik heb alle respekt voor wat KM voor je heeft betekent, maar ze kan nu eenmaal niet meer de eerste plaats ex-aequo met mij delen. Alle relaties hebben hun tijd, en we moeten beslissen hoe die van ons eruit gaat zien. Bij mij geen erotika met 2 mensen, daarvoor is de tederheid en de samenhorigheid met jou te groot. En die is voor mij bij erotika belangrijker dan erotische scores.

Na grondig overdenken, denk ik dat ik in m'n leven genoeg gekwetst geweest ben door mannen die zichzelf zochten, hoewel het anders leek. Ik wil graag m'n leven eindigen met iemand met wie ik op een speciale manier verbonden ben, die 'n evenwaardige partner is, bij wie ik mezelf kan zijn of worden, en bij wie ik niet riskeer nog eens gekwetst te worden. We mogen alles zeggen, we mogen eerlijk zijn, ik zal proberen alles te dragen, maar wat ik niet kan dragen, en het verdriet dat daaruit volgt, kan ik niet dragen. Dan moet ik terug alleen blijven om me te sparen. M'n hart heeft genoeg geleden, het is al quasi gebroken geweest, en de schade daarvan draag ik nog een heel leven mee. Ca suffit. Abi

P.S. Jullie was jij/ik, theoretisch uitgelegd door 'n derde, absoluut geen verspreking!

o:Ik zoek de andere, niet mezelf, ik breng de andere voorzichtig ook een stuk konfrontatie met haar of zijn eigen of het nu kinderen of volwassenen enz zijn. Ik gebruik de confrontatie die anderen me bieden ook voor mijn groeiend inzicht in hoe het leven eigenlijk in mekaar zit, hoe het werkt en wat er de zin van is.Ik dacht dit niet als olifant te doen al zijn de dingen die ik schrijf of zeg niet altijd fijngevoelig. Iemand ophemelen in alles is niet eerlijk. Zet die erotika met twee maar uit je kop, straks denk je nog dat het allemaal een afgesproken iets is.

Een intieme relatie kan zowel met als zonder erotika.

Ik heb geen spijt van hoe we onze start namen en hoe kort we mekaar ook kennen; er werden al veel spirituele dingen gesmeed en die zorgden ook voor de rest, niks begon met erotika tussen ons. In mijn geval met een herinnering uit m'n jeugd en een stuk over de oorlog op het net. Eigenlijk maakte ik maar één fout : never say never ...na m'n scheiding zwoer ik nooit een vrouw te nemen die niet vrij was, want eigenlijk wil ik niemand kwetsen, kwam toch bij KM terrecht alhoewel hun verleden een soort breuk tussen hen had gebracht, niet ik.

Twee jaar platonische groei en de rest weet je. Als ik je een raad mag geven als je een relatie wil beginnen : don't mention the past and never say never. Ik moet ook dringend herroepen wat ik al een paar keer zei, never KM again...want na elke grote liefde, hoe kort ze ook geduurd heeft dreig je zonder woord of streling in een gat te vallen. Twee maand moet dat dan liefst niet duren. Alhoewel ik voor m'n eigen niet toelaat van nog één dag in m'n leven te moeten afzien over alles tussen emotie en liefde. Ik voel allerhande hogere gevoelens in m'n hart en overal , maar dan ook overal genoeg.

Voor de rest ben ik het wel tijdelijk beu om alles tot in detail proberen uit te leggen tot een ander er pijn zijn kop van krijgt.

De liefde is een gevoel, je kan dat toch niet bestuderen en willen 'berekenen', je kan het hoogstens 'verstaan'.

Ik ga mn gsm opladen en naar Me nu, voor 't geval ik iemand nog iets te beantwoorden zou hebben.

Biep Biep doet hij nu. Ijsschaatsen en beetje triest, dooien en de vreugde in jezelf ontdekken zou ik zeggen. Met of zonder mij...ik heb er geen idee van wat goed voor iemand is, ik beperk m'n eigen best tot de filosofie en zal m'n raad best voor m'n eigen gebruiken dan zal ik misschien leren van wat minder mezelf te zoeken zeker. Thanks. Hopelijk heb je ook wat van mij geleerd dan. No hard feelings. Life goes on and Jeandog will go with me tomorrow. My force is that I do not force anyone into anything. I feel when one wants a bid of distance.

o: Nu de Kaukasus-mensen hier zijn geweest en de oorlogskonflikten zijn besproken zijn alle windrichtingen en rassen hier al te gast geweest. Even naar het thuisfront dus.

Een tip die me gisteren nog tebinnen schoot voor jongeren die niet zonder achtergrondlawaai kunnen slapen : een radio.

Eén van de redenen die het moeilijk alleen kunnen blijven kunnen helpen verklaren is naast het stukje vader in de zoon ook het feit dat kinderen met een soort behoedzaamheid naar de toekomst leven...ze willen geen ruzies tussen volwassenen meer meemaken. En toch, als ze tv kijken kiezen voor aktie en geweld. Alleen de heel jonge kinderen tot vijf jaar of zo moeten daar niks van hebben en staan veel meer voor de natuur open. De Tsjetsenen hebben nu kabeltv en de drie oudsten zijn er al aan verslaafd. Alleen de drie jongsten wilden mee.

Vannacht gedroomd in stem en beeld-vorm. Ik hoorde een vrouwenstem en die zei 'aan de kant'. Ik wist niet wie die woorden uitgesproken had, maar toen zag ik jou en dan mijn ex-schoonmoeder(die nog gelukkige foto van mij met haar aan zee). Jullie leken beiden dezelfde woorden te hebben uitgesproken.

Verlichting. Iedereen die er toch nog mee bezig is wil verlichting, letterlijk of figuurlijk...en velen van die groep blijven in zware emoties steken of teveel aan ekonomische dingen plakken. Verlichting verkrijg je niet door jezelf in een badkamer te lang in een spiegel te bezien en je perfekt te vinden...het eigenlijke 'wassen' gebeurd binnenin...zijn we niet te argwanend of jaloers, te veeleisend of te weinig verdraagzaam enz... .

Pas dan heeft studie zin en kan schrijven zonder ballast.

Jij en ik we hebben het allemaal gekund en toch is er wantrouwen van jou kant. Als ik vertrouwen naar een adolescent toe probeer op te bouwen zeg je dan toch niet dat de persoon die dat probeert goed kan liegen ? Als je een vrouw probeert te doorgronden en haar tot in haar ziel raakt, ben je dan een olifant die het gras vernielt ? Mijn theorie over teveel bloed in je hoofd, ik zal grappig besluiten want 'kwaad' en 'niet-kontent' zijn meen ik te hebben achtergelaten...lijkt wel juist te zijn. Toen ik je op de zolder ondersteboven draaide, maakte je van die kirrende orgasmegeluidjes...het bloed zat immers in je edelste delen. Lengte, breedte, ruimte, gezondheid, gevoeligheid,beleven...de achtvormige bloedsomloop regelt het allemaal en wil alles kombinerend in lichaam en geest voor jezelf wat goed voor je is...we moeten alleen met de vreugde en onbekommerdheid in onszelf als startpunt nemen en durven loslaten en stromen willen...dan aktiveren we ook de stromen van die iemand die we als herkenningspunt in ons landschap beslissen te nemen. Zoals de watersnip die je probeerde in de verrekijker te krijgen...eerst richtte je je op de lindenboom, je ging naar beneden en vondt de zonnende vogel na de regenbui.

Je moet weten wat je zoekt en een herkenningspunt hebben...voor mij is dat herkenningspunt mijn filosofie, maar het kunnen ook mensen zijn die deze filosofie, dat inzicht helpen groeien...of ze nu dood of levend, verliefd of wantrouwig of gekwetst zijn. De momenten dat ze echt hun eigen zijn, zijn ze genietbaar...of het nu een broer, een zus, een ouder, de bedgenote, vriend of vriendin betreft...tesamen zitten we in hetzelfde stuk...waarvan het scenario ongeloofelijke wortels heeft...wortels die met het verstrijken van de dagen duidelijker en duidelijker worden...tot ze op die echt zalig rustige momenten van de dag én onvatbaar en in rust aanwezig zijn...op zo'n momenten gebeuren er eerst veranderingen in dat hele geestelijke neuronensysteem.

Ik voel me goe, maar niet al te goed op een blaadje bij jou om je het één of ander voor te stellen. De man die niet verliefd meer mag worden, remember. Goed te willen doen en brengen zal ik op een andere manier moeten gaan doen precies.

I only bring burning pain it seems. Hopelijk brandt die pain het overtollige in ons weg.

Uch.

o

i:De pijn is er inderdaad. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat dat allemaal door KM veroorzaakt is, ik weet niet hoe het komt. Is het de droom van maandag van de berg die onmacht in gang stak? Ik riep om hulp en je hoorde me niet, m'n stem deed niks. Is het de NF die in het lichaam werkt? Is het KM? Ik heb mij al honderd vragen gesteld, voel ik wat jij voelt, voel ik wat zij voelt, voel ik wat ikzelf voel over jullie? Misschien voel ik wel die 2 dagen hemel en éne dag hel, misschien is het ook hel als jullie te lang uit elkaar zijn, voor haar zeker... Ik ben misschien onvoorzichtig geweest te vlug een relatie te beginnen waarvan ik zoveel hoop, misschien ben ik nog niet klaar met alle trauma's die nog ergens in m'n lichaam rond dwalen, en door diepe emotie en rust en mezelf vinden ook hun kans wagen en de kop terug opsteken. Misschien zit ik in een stukje diepe verwerking en is KM en de emotionele ping-pong tussen jullie er net teveel aan. Is het alleen wantrouwen? Ik weet niet hoe erg je de hemelse tijd met haar mist, misschien was dat wel jullie manier van doen, aantrekken/afstoten, wat niet wil zeggen dat jullie geen goeie relatie hadden. Julie hebben het toch 14 jaar volgehouden, incl. platonia en ups en downs. Ik wil niet aan haar blijven denken, en je kan je afvragen of het denken mijn schuld is, kan ik het doen ophouden, is het eerder op afstand voelen, zoals ik dat ook met G's vrouw voorhad. Ga ik trillen op KM's verdriet, zoals ik dat bij Ja deed toen ze voelde dat G weggleed? Ik kan hele emotionele stukjes ook niet aan nu, wanneer het te druk wordt, en daar nog allerlei denken bij het basic-denken, wat al moeite vraagt, bij is, dan lukt het mij niet meer. Dan will ik m'n kop onder de lakens steken... Het is niet dat je geen goed mag doen voor KM, maar ik voel dat haar verwachtingen verschillen van de jouwe (hoop ik) en ze begrijpt blijkbaar niet dat het gedaan is. Afwachten dus wat het wordt... Zoals gezegd, misschien knapt er nu toch iets in haar waardoor ze voor jou kan/zal kiezen, en jullie dan eindelijk samen door het leven kunnen gaan, op reis, dichters zijn en elke dag de hemel beleven... Je mag het van mij overwegen. Het is tijd om het haar voor te stellen. Ik wacht wel op het antwoord.

Ik ben je dankbaar voor wat je voor me betekent, inderdaad heel veel van je gekregen, weinig terug gegeven, veel geleerd over diepte, verbondenheid, tederheid, genieten van simpele dingen, kundalini, verlangen en nu komen daar tranen bij. Over de betekenis ervan moet ik verder nadenken. Misschien zijn mijn verwachtingen te romantisch, idealistisch en moeten ze door de Tand des Tijds en Realiteit bijgeschaafd worden... Misschien zijn de trauma's en de blokkades bij mij te groot en zitten ze (nog) in de weg van om 't even welke relatie... My apologies. Please bear with me if you still like...

o:Heeel goede vriendin :Geen paniekstemming opbouwen voor je het ruime sop kiest.

Ik opende deze mail twee minuten vóór je erover sms-te.

Je kan mijn steun en raad vóór en na blijven uittesten(niet-pejoratief bedoeld). Je zal wel zien wat je er aan hebt, wandelen, schrijven, praten, praktische dingen,...of wie weet een goei massage, wat elektrische spannigen wegnemen, bloed in 't zuiden krijgen... zolang ik toch niet meer verliefd mag worden en het geheel mij voor jou nodig heeft. Als gezond blijven door wie of wat(nf,corry,...)beter gaat en hetgene van ons eerder schaadt, so be it. Wees niet bang van je eigen toekomst. Misschien vindt je de pot die op je deksel pa in het Indonesisch paviljoen...welk een man heeft het vandoen...misschien een wijze Indier ? Ik leef al elf jaar alleen en eigenlijk al vier jaar langer. Misschien komt er wel nog eens iemand zonder dak boven haar hoofd bij mij wonen omwille van mijn electrik...en niet omwille van wat ik allemaal geschreven heb en nu ook met jou hulp verder uitwerk. KM zal dat niet zijn. Misschien gaan ze wel scheiden, zat ik nooit op te wachten, is maar papier en taktiek die niemand iets bijbrengt, gewoon zich praktisch safe proberen stellen.

Hun beslissing kwam er niet door mij of jou, ...ga er niet over uitweiden, te privé. Ik zie me ook niet bij haar intrekken dan, ik zou teveel voelen dat ik iemand uit z'n huis gejaagd heb. Traditioneel gezien moet diegene die met 'slippen' begonnen is maar vertrekken, daar is iets van in sommige gevallen. Al was ik 16 jaar trouw totdat ik de ontrouw ontdekte op t eind van mn huwelijk, vele levens zijn speciaal verbonden zeker zal ik nu maar zeggen...MAAR dat t r i l l e n waarover je het hebt kan niet als je zelf genoeg eigenwaarde en sterkte hebt...het kan alleen als je je stabiliteit opoffert aan een teveel aan vanalles willen hebben of aan een te weinig jezelf durven of kunnen te beleven...of bij iemand zijn wiens lichaam je minder goed verdraagt vanwege de spanningen(dan kussen mensen zelfs anders of wordt een rug bijna niet meer doenbaar om te maseren). Sommigen zijn al van meetafaan ontgoocheld in de lichamelijkheid tussen hen...en er zijn er zelfs die toch bijeenblijven...dat zou niks voor mij zijn en zoiets is me nog nooit overkomen dat iets alleen om lichamelijke redenen afspringt. MAAR negatieve trillingen opvangen kan ook met onnodig schuldgevoel en andere angsten te maken hebben of gewoon omdat je kristallen weegschaaltje alleen in evenwicht echt goed werken kan. Van KM en mij zal het niet komen want we hebben eigenlijk geen zware aan negatieve emoties ontsproten mails of gesprekken de laatste drie vier dagen. Net zoals tussen ons zal er nog wel hemel mogelijk zijn maar om daar dan maar direkt mee weer op een euforische manier gaan om te springen daar komt op termijn waarschijnlijk wel weer vanalles van, want ik zal er nog voor jou moeten zijn...niet uit compassie, maar om iemand van waarde niet te moeten zien kapotgaan...is ook een vorm van liefde...en natuurlijk om te kunnen blijven schrijven of leuteren als ik maar blijf doordrammen op een hoger nivo en je er niet meer bijkan.

Trouwens hoe meer verbeten je projekteert van iets zeker niet te doen, hoe korter het bijkomt, omdat je niet alleen of met twee alleen leeft op deze wereld...er komen altijd onverwachte faktoren om de hoek kijken om de neutronladingen in onze organismen te verzwakken of te versterken. Gewoon kool blijven en met onevenwichten van mezelf, jezelf, anderen leren omgaan en aanvoelen hoe het geheel stabieler kan worden, moeten daar dan personen minder met mekaar voor gaan doen of meer of niks meer, dan is dat maar zo...iets dat geen inhoud meer dreigt te hebben wil niet niets worden en dreigt daarom te ontploffen...hét beginsel van de zin van het leven...ik vond dit wetenschappelijk feit en interpreteerde het filosofisch, net als de wetten van Einstein, quantumtheorie enz... . Een aantal van die werken vond KM via via of stommelings zonder dat ze ze zelf las, ze reikte ze me gewoon aan...toen ik uit het grootste stuk van mijn eerste politieke periode kwam en gekonfronteerd werd met zoiets als scheiding. (psychologie dus)...gelijktijdig kwam dan ook de dood zijn intrede doen in mijn interessen...de twee laatste gebieden hebben veel met mekaar te maken scheiden, lijden,leven, dood... . Daarmee vergeleken is de politiek een makkie, alhoewel ik dat soms ook van de psychologie en verder vindt als ik noodgedwongen soms in een periode zit waar ik al dat eigenlijk sentimenteel 'gedoe' moet neutraliseren om nog te kunnen funktioneren naar iedereen en mijn werk toe.

Ik wil voorlopig met niemand grote plannen maken, maar er zijn als het nodig is; dat wil ik om te beginnen wel proberen...maar in kombinatie met teveel 'noodlijdenden' en teveel oorzaken en symptonen waar geen positieve noot in komt,gaat dat niet gaan. Je hoeft je kop niet onder de lakens te steken en niemand moet je sussen of dingen beloven die boven eenieders aankunnen gaan. IK HEB IN MN LEVEN DRIE VALLENDE STERREN GEZIEN(letterlijk). DE 4de,één vd astra nova-soort is er een figuurlijke die op haar weg door tijd en ruimte door mn hart suizde deze zomer...om binnen enkele tientallen jaren ergens bijna uit te doven...en weer door te gaan...of om zoals ze schreef tegen oktober uit te bollen...? Na de baan van mn hart te verlaten zullen we dan mekaar toch de nodige brandstof meegegeven hebben om met de verrijkte energie nog altijd goede dingen blijven te doen, hetzij niet voor ons, dan toch voor anderen ?

Uw favoriete zaag

i:Vanmorgen begonnen met schrijven voor je 'n sms-je stuurde om te zeggen dat ik niet moest vergeten te lachen vandaag:

Ik ben verleid weer 'n heel lang antwoord te schrijven, maar het is te vroeg op de dag. Bedankt dat je de tijd nam om te schrijven naar je heeeel goeie vriendin, en bedankt dat je nog zoveel wil doen om het lief meisje met de paardestaartjes en zoveel potentieel alsnog te redden.

Astra Nova heeft wel traditionele hersens en nog geen van het nieuwe vrije soort blijkbaar, teveel naar haar goesting, en ze kan die maar niet doen zwijgen. Als KM goed en wel gescheiden is, niet door jou, maar door een breuk die er al was voor jou, dan kan je met 'n gerust hart bij haar gaan wonen, en ze zal zich op de duur ook vrijer kunnen bewegen tussen RA en 84 (ze wordt dan m'n buurvrouw). Hem zal het niet meer kunnen schelen, die heeft wat hij wil, je hoeft je dan ook niet meer schuldig te voelen. En terugkeren bij KM kan inderdaad z'n eigen pijn meebrengen na de terugkeer van de euforie. We kunnen het een jaartje bezien, en je ziet dan maar wat je beslist. Zo vermijd je dat je nu al grote beslissingen gaat nemen (hoewel ik die in m'n hart zelf al in juli dacht genomen te hebben, misschien te impulsief en onrealistisch geweest, teveel gedacht aan de 15 miljard jaar wachten, en de twee grootvaders die de Voorzienigheid aangesproken hadden). Met de povere kennis die ik heb over mezelf kan ik je moeilijk intiem toelaten als je liever intiem met KM wil zijn, of zij met jou. Ik wil maar met één iemand intiem zijn (sorry dat ik zo ver nog niet geëvolueerd bent, of dat ik allerhande mistoestanden heb meegemaakt die over gebruik en misbruik van lichamelijkheid met anderen gaan (er zijn nog dingen die ik je niet verteld heb, ik heb er de courage niet voor) misschien normaal, misschien menselijk, misschien acceptabel voor zovelen als noodzakelijk kwaad, maar voor m'n hart en onderbewuste traumatisch geweest en dus mijn software verkeerd geprogrammeerd naar toekomstige applicaties toe). Ik wil KM niet tussen ons zien hangen als ik je wil kussen. Dan niet kussen misschien en massages betalen ipv ze van een hele goeie "vriend" te krijgen (hoewel nog nooit geprobeerd) en geen tantra-gevoelens bij krijgen. Ik weet ook niet of het waar is wat je zegt over m'n stabiliteit, ik denk dat het een soort gevoeligheid is. Ik beschouw die gevoeligheid dus niet als een cadeautje, soms 'n last als je dingen voelt die je niet wil voelen. Ik zal proberen me zo goed mogelijk hiertegen te beschermen en me af te schermen, maar zo lang KM je terug wil, blijven we aan de kaai. Het schip gaat niet weten welke richting het moet uitvaren, want het schip heeft ook een onderbewustzijn dat KM's verlangens wil respekteren... Steek misschien es 'n kaarsje aan in mijn plaats en vraag aan het universum of ze je aub mag loslaten? Ik hoop inderdaad dat ik al het geleerde positief kan integreren in m'n leven en dat ik weer wat emotionele en psychologische volwassenheid bij gekregen heb van onze licht-uitwisselingen. Misschien nieuwe manieren van denken, accepteren, betekenis van echte liefde, who knows? Misschien ben ik mezelf aan het transformeren, overstijgen? Misschien is onze relatie een soort psychotherapie die naar veel inzicht leidt zoals je altijd zegt, misschien integreer ik KM ooit nog wel es.

Dus... ik dacht dat ik je 10% donkere hoekjes ging beschijnen en licht voor je zijn, maar Astra Nova heeft effe een licht-panne... Sorry, het komt wel goed. Ze houdt heel veel van haar protégé, en ondanks de pijn is hij eigenlijk niet uit haar gedachten weg te krijgen, en blijft hij naar haar glimlachen en zacht met haar praten. Kusje

P.S. Als ze zich echt beter voelt is het misschien omdat ze m'n energie aftapt (laat aftappen zal je zeggen). Aan m'n energie-peil te zien mogelijk. Walsing Malthilde die zich met olifanten-voeten door onze relatie begeeft en mijn energie op haar pad vertrappelt. Cor zegt dat G bij mij ook energie aftapte (mijn gevoeligheid en compassie laten dat dan toe), en dat z'n problemen er minder groot door leken, maar ik er wel leeg van liep. Ik zal haar dus moeten weg-meppen. Sorry.

So in between lifes wright know.

Beiden willen niet zo zot worden dat de liefdespijn en het verlangen weer begint. ' Een mens leert met zijn voeten op de grond staan als je al zo dikwijls gestruikeld bent .'zegt de oudste en beiden eigenlijk...de oudste voegt er aan toe :" Ondanks dat kan niemand me tegenhouden om te dromen dus het blijft geweldig om aan je te denken als oud pijprokend bompakke achter de stoof ... en ik maar pap en soep koken om je te verwennen ... en jij maar fronsen en knorren over vanalles en nog wat ... en ik die dat allemaal met de mantel der liefde bedek en wij mekaar maar graag zien terwijl we ruzie maken over details ... behalve als er kindjes over de vloer komen want dan smelten we en wordt alles herboren en nieuw en is er niets anders dan het jonge leven dat vol nieuwsgierigheid en geluk de wereld "in -blikt"... . De jongste had ik daarstraks aan de telefoon en ik zou zoveel kunnen terugschrijven, maar ik kan voorlopig alleen maar herhalen dat op afstand energie aftappen niet mogelijk is als je jezelf goed blijft voelen...ik denk trouwens dat dat alleen gaat als mensen bij mekaar zijn.

Je hebt de gave om je antwoorden heel klaar te formuleren, daarom dat ik zo graag naar je schrijf. De ene is daar heel bedreven in, een andere in poezie. Geestelijk Intiem zijn we al of je dat wil ...het andere intiem, daar kan ik inkomen dat je dat alleen wil delen met iemand. Ook met de virtuele vrouw vd eventueel pijprokende mokkende bompa ben ik geestelijk intiem...en inderdaad als twee mensen dan maar genoeg lange tijd eenzaam zijn staat dat kort bij het andere...of dat zich ook lichamelijk ontlaad is dan een zaak van interaktie tussen nog andere personages dan henzelf, maar het beslissingsrecht daarover komt hen toe...met alle risiko's op hel na de hemel die ze er dan maar bij nemen.

Zet de pijn die het allemaal zou kunnen veroorzaken uit je hoofd en vertrek bij het zachte in jezelf, hervindt dan je kracht en niemand zal je kunnen kwetsen. Ik niet, of W,B,F,M,Mo niet of de jongere of oudere generaties enz niet.
o:Life is simple. Sommigen zijn teveel geaard (1)anderen hebben soms teveel sensualiteit (2) , anderen soms teveel verstand (3 )en nog anderen te weinig hart( 4) Teveel sensualiteit , teveel denken en teveel goed hart tonen aan iedereen is niet zo goed...'teveel' is niet, te weinig ook niet, maar iedereen moet elke dag verder met de kaarten die je in je handen hebt.

Ieder persoon kan al die eigenschappen kombineren of zelfs tijdelijk een te weinig ervan vertonen. Normaal is het de bedoeling dat er vanop een plaats met teveel naar een plaats met te weinig stroomt.

o

i:Vandaag eigenlijk ongehoorde dingen gevoeld. Gedurende mijn fameuze noveen dat in 'n intiem 1000-jaar oud kerkje in Lissabon begon, had ik het gevoel alleen te verlangen terug bij jou te zijn. Ik telde de dagen. De meditaties resulterend uit de reis, gevoelens spüren, maakten me beslist bewust van m'n gevoelens voor jou. Little did I know that.... je zou vergeten dat we 2 maand samen zouden geweest zijn op 12 september, en eigenlijk antwoordde je die dag al niet op m'n vraag of we nog samen waren. Het gaf me het eerste stuk stof tot nadenken, weer verdriet op de boot, de dromen die me de weg wezen, maar toch was er m'n verlangen dat op 15 september na aankomst te vieren... op 15 september kom je dan te weten dat het wederkerig verlangen niet zo groot is en dat het weerzien gerust op 16 september kan plaats vinden. Op 16 september kom je dan te weten dat het weerzien met m'n lichamelijke en geestelijke 1/2-wederhelft op 14 september plaats vond en onze vlinders op 16 september hun weg naar elkaar dus niet meer konden vinden. Niet genoeg ruggegraat om te wachten tot ik terug was..., en dus moet ik je misschien in de Sinterklaas-zak met ruggegraatlozen steken die ik in m'n leven bijeen gezameld heb. Weinig weerstand, weinig graat. Iets van opgestoken, ergens voor nodig gehad, evolutie mee meegemaakt, maar al-bij-al mag het blijkbaar toch niet zijn, kiezen ze voor iemand anders, laten ze in vele gevalen iemand permanent in hun leven toe die wel intenties heeft bij het kaars-branden, die wel weten wie ze aan zich willen gebonden houden en waarom, niet zoals wij die op het universum vertrouwen. Ik zal dus een speciale bos-lamp nodig hebben om die zeldzame parel met ruggegraat (voor iets anders als de politiek) alsnog ergens te vinden. In R-bos leeft wel iemand die ervoor kon doorgaan, maar uiteindelijk bezweek hij voor de test-periode goed uit was. En eigenlijk bezweek hij wel erg vlug voor de resten uit z'n verleden. Misschien hou je wel heel veel van KM, alles wat je ooit met haar gedeeld hebt, wat je voor haar over gehad hebt, de jaren dat je gewacht hebt, haar gezin aanvaard hebt, geduldig geweest bent, misschien moest ik in joùw leven komen (en niet omgekeerd), om je de mogelijkheid te geven de nieuwe KM te zien en haar eindelijk als levenspartner te hebben op de manier die je altijd gewild had, maar waar vroeger geen kans toe was. Misschien was dit een genezingsproces voor drié mensen, voor twee ervan heb ik juist de beschrijving gegeven, KM heeft het versneld geholpen haar objectieven te herbepalen (zoom-in op jou), jou heeft het misschien in nog vele manieren veranderd, mogelijk je schrijfstijl, je ziet er beter uit, je energie is positief veranderd, de mijne waarschijnlijk ook, en het oplossen van m'n jeugdtrauma's, de Zwitserse en Pellense Bergen, heb ik door de rust, de sensualiteit, de diepte, en het vertrouwen dat onze relatie me gaf, in jouw bijzijn en ten dele dankzij jou verwerkt. Dat heeft ook mijn genezingsproces versneld. Mijn dank dat ik dat allemaal heb mogen beleven door de tijdelijke cvs van KM, en het feit dat ze het Noorden effe kwijt was. I

k heb je heel graag gezien, maar het verdriet dat ik de laatste weken gevoeld heb is misschien jouw spijt, jouw frustratie, jouw twijfel. Of is het een soort permanente ontroering van iets dat te mooi en te diep is voor het hier-en-nu (hoewel ik daar geen alleen-recht op krijg), of een soort transformatieproces dat bij mij in gang gestoken is door iemand zo intens te kennen.

Misschien begrijp ik iets van wat je me wil uitleggen niet goed, begrijp ik het woord "integratie" verkeerd, misschien interpreteer ik het allemaal wel verkeerd, misschien ben ik te gevoelig, met teveel kwetsuren op m'n hart, niet gecompliceerd genoeg, niet op jouw golflengte genoeg, niet politiek genoeg, niet dichteres genoeg, te bezitterig, jij te bang dat je met mij "je ding" niet zal kunnen doen, je ma te bang, angst all-over-the-place. Over het lichamelijke zwijg ik, ik heb niemand op zo'n manier bemind, en niemand heeft mij op zulk een manier als jij bemind.

Je verdient 'n permanente plaats in m'n hart. Spijtig dus, dat zoiets moet eindigen op de standaard-menselijke manier van jalouzie, keuzes. Ik dacht dat ik de Lotto gewonnen had toen ik je ontmoette, misschien ontwaakt F nu pas en realiseert zich dat ze de Lotto kwijt was, en ze 'n tweede keer kan winnen. In ieder geval, als jij ook gedacht had de Lotto met mij te winnen, waarom zou je dan weigeren het geld op te strijken, of het plots willen delen met mensen waarin je langzaamaan je geloof kwijt geraakt was? Misschien is het echt wel leuk door 2 vrouwen aanbeden te worden, iets wat je lang hebt moeten missen. Genoeg uitleg, eigenlijk had ik je moeten geloven toen je zei dat je no match voor no one was. Als je jezelf zo ziet, wie zal dan het tegenovergestelde beweren?...

So, I am sorry I looked like a light that was going to lit your 10% dark corners, when we had just met for hours. Apparently my light was only worth a simple candle (not a novene-candle), and could not meet the demanding ISO criteria of "combination" (Frokabi). Perhaps your novene-candle that is now burning will decide to bring Frie's light back in your life and light up your full potential to the greater benefit of both your writers' lives. It's my fear, I know.

Al bij al is het nu bijna 5u 's ochtens geworden, het liefst van al was is naar R gereden om alsnog in je armen een paar uur te slapen, gewoon slapen, ter troost en om m'n krachten te sparen, de enige remedie waarschijnlijk. Ik vraag me alleen af waar het moet eindigen. Door begin september de deur op een kier te laten staan (fig.) om het risico op hel na de hemel te nemen, heb je dus besloten om nu al voor de hel te gaan. Ik had gedacht dat je daar nog effe mee zou gewacht hebben, tot onze relatie z'n vaart helemaal verloor bijv. Ik heb bij mijn weten niets gedaan wat onze prille relatie nu al op de helling kon zetten, en als ik iets gedaan had, zou je de jalouzie overstegen hebben zou je zeggen, maar jij kon er blijkbaar niet mee wachten om de grenzen van je vrijheid te testen en niet te overleggen wat het bij me teweeg zou brengen, ondanks het feit dat je wist dat je door met me in zee te gaan een kwetsbaar iemand nam, en ik sinds KM's verjaardag al genoeg tranen gelaten heb. "I did it my way." Kwestie van stier te zijn of niet, en het universum te laten beslissen waarschijnlijk... Let's hope the universe has not lost my file in all the chaos so it can tell me what my destiny is...

Vanmorgen weer om 4:17 wakker geschrokken. Ik riep op je, het was alsof je op de benedenverdieping of in de romp van een schip of zo, en ik boven, en we iets als beschermings-schotten of beneden-plafeturen dicht vergeten doen waren tegen gevaar van iets dat binnenstroomt of komt. Iets waarop we voorbereid waren, en toch vergeten doen waren. Ik hoorde me luidop en in paniek naar je roepen. Die electric tussen ons...

Gisteren op de yoga veel geabsorbeerd:

* Trok kaart 15 "Plotse dood". Verhaal van iemand die de gong slaat. Op 'n dag krijgt hij 'n meisje in 't oog bij het gong-slaan, en hij slaat 'n slag over uit vervoering. Op dat moment doodt z'n meester die achter hem staat hem. Les: Niet de meester doodt hem, hij moest op dat moment toch sterven. Door te sterven herwint hij z'n bewustzijn dat hij even kwijt was door van z'n taken afgeleid te geraken door de lieftallige vrouw. Eigenlijke les: Be alert, any moment can be the last one, squeeze all the juices out of life totally. Mooie les, juiste interpretatie voor MIJ zal pas volgende dagen duidelijk worden.

* Jac.leerde ons ook dat in het Westen oorzaak een pos. of neg. gevolg heeft. In het Oosten heeft oorzaak, gevolg, gevolg van gevolg, etc. Het is goed om in deze tijd van het jaar (uitbollen uit de zomer, es te kijken waar we staan, hoe we daar gekomen zijn, hebben we wel de juiste weg gevolgd). Iets wat ik duidelijk herkende na ons gesprek gisteren dat je je op je plaats voelt bij je keuze, en daar nu veel energie "bevrijd" wordt dankzij jou. Je bent eigenlijk 'n katalysator van 'n goeie evolutie, iets was daar effe "vastzat". Je liet je er naartoe "halen". Come what may.

* Bij de meditatie enorm ontspannen, maar ook enorm helder geweest, fantastische ervaring van lichamelijk te rusten en geestelijk op volle toeren te draaien. Vroeger sliep ik zowat.

* Verjaardag gevierd en blijven napraten.

* Geleerd dat de man passief is, en dat het de vrouw is die een man's activiteit "in gang kan steken". Gezien toen je het Indonesisch paviljoen aanpakte na l'amour...

*Geleerd dat Shakti (vrouwelijke ziel) goddelijke energie in zich draagt, en dat het de man (Shiva) is die dat "vuur" (enorm krachtige vrouwelijke innerlijke energie, krachtiger dan bij de man) bij haar kan doen branden, in gang steken door samen tantra te oefenen (de ander op hoog niveau ook lichamelijk beminnen, niet zozeer jezelf zoeken, en zo tot (spiritual) union komen). Misschien hetzelfde vuur waar jij het deze week over had, de kundalini die alle chakras op z'n weg openbrandt en naar kosmisch bewustzijn leidt. De gasbrander staat bij mij dan wel niet volledig open, de Olympische vlam is wel ontstoken, en aan m'n straling te zien sinds juli (je zag me nog stralen bij onze laatste boottocht), waren we inderdaad goed bezig. Ga dus m'n goddelijk vervolmakingsproces missen bij zo'n goeie prof.

* Ook geleerd dat de man een vrouw zoekt maar de vrouw beslist, en dat de vrouw eigenlijk van een man gedaan kan krijgen wat ze wil door... je weet wel. Vrouw heeft heel veel power in 6. Frank nu écht gevallen. Voelde opeens schuld dat we in onze impasse raakten omdat ik KM "tussen ons voelde", dat verdriet veroorzaakte en me bang maakte, eerder dan jij die onbewust besliste. Je liet je beslissen door m'n twijfel, m'n onbegrip? Oorzaak-gevolg. Mea culpa... Ik begreep jullie geestelijke dimensie niet en was bang van haar druk. Had haar eerder moeten integreren, niet weglopen van m'n angst dié zaterdag? Nu ik in de andere rol ben, begrijp ik beter, en nu zit ze hélémaal tussen ons in. Een serieuze les in liefde en totale aanvaarding van de ander. Moet aan KM's kant ook wel allemaal zo aanvoelen veronderstel ik. Ik hoop ook écht dat ze me ook kan integreren, zonder dat we de babies aborteren. Fearless.

Mis ons malgré tout mateke.

o:Gisteren op het concert 0110 dacht ik ook aan de besluiten van je droom. De binaire tekens I en O daarmee kan je alles maken.

Ook neutron en protonpositie...reageren of niet. Er stond een pracht van een regenboog en de artiesten waren hemels gevarieerd.

Het publiek 25000 in Bx één enthoesiasme.

Eén zangeres heeft me werkelijk perplex doen staan Marie Daune...wat dat die in haar jazz-stem heeft en naar buiten weet te brengen...amaai diegene die daar mee moet leven. De personages in de droom met de buis waren misschien ouders of zo.

Niet dat die zo over je denken, maar misschien voel jij soms nog overbodig dat je niet leefde volgens het boekje.

Je bent in ieder geval aan het opruimen in je leven en met je alter-ego in vrede

i:Subject:

Ben vergeten babbelen over de dromen. Zo heb ik eergisteren gedroomd dat we bij Jung of Einstein op bezoek waren, en dat die op 'n bord uitlegde met formules dat iets nooit groter dan 1 kan worden. Waarop ik zei, en ik wees naar jou, dat jij gevonden had dat iets nooit kleiner dan 0 kan worden. We kwamen zo uit op de conclusie dat alles eigenlijk begrepen ligt tussen 0 en 1 (symbolen voor nihil en individu?). Benieuwd hoe jij dat interpreteert.

Ben vannacht weer rond 2u opgeschrikt, door 'n hele sterke emotie te voelen die m'n lichaam wakker maakte. Vroeg me af of het met jullie te maken had... Ik heb ook nog gedroomd van een afvoerbuis die helemaal dicht zat met van alle rommel, en die ik openmaakte. Ik raakte erover in discussie met een koppel die bleven zeggen dat het mijn schuld was dat die zo lang dicht zat, hoewel ik hen m'n excuses had aangeboden. Waarom het koppel? De man is politieagent. Voelde dat ik hen helemaal geen excuses verschuldigd was, en dat ze me helemaal niet begrepen. Heeft te maken met de maatschappij die streng en koppig oordeelt, geen excuses aanvaardt? Rol van ziel die overbodige opgeslagen rommel opruimt zodat alles weer kan gaan stromen? Buis is als ruggegraat waar alle energie weer goed gaat doorstromen?

Als je wil neem ik het voor het hoofdstuk psychologie wel over, dan kan jij je concentreren op filosofie en politiek. Zo kunnen we van elkaar onnoemelijk veel leren, en jouw kennis is daar toch unbeatable. Onnodig dat we mekaars specialistische taken overnemen (grapje)...

Het soort angst dat de ander je ontglipt is een soort afhankelijkheid, niet gezond om levens-beslissingen op te nemen. Ik denk dat één van de grootste doelen van het leven is dit soort afhankelijkheid met om 't even wie te doorbreken, en een volwassen en wijs persoon te worden, een entiteit op zich, die de gehele verantwoordelijkheid voor zichzelf heeft. We lopen ons eigenlijk moe te zoeken naar iemand die ook op zoek is naar iemand, om ons gezond te houden, iemand te "hebben", om over naar huis te schrijven. Als we dan zover zijn dat er een kandidaat in het zoeklicht van de lamp opdaagt, of onze hormonen komen ons zeggen wie zij denken dat dat zou moeten zijn, komt er na de euforie van het begin een strijd om de macht, over je eigen emoties, is hij het of is hij het niet, over emoties met 2, bind ik me of niet, verlaat ik 'm of niet, zou hij mij verlaten, hij mag mij niet verlaten, why, why not, schuld, minderwaardigheidsgevoel, er gebeurt veel in de hersens en de buik. De ander denkt net zo. Liefde is misschien beste intiemste vrienden zijn, goed kunnen samenleven of dat juist niet zo erg nodig hebben, en je lichaam ten dienste van elkaars ontspanning stellen (quelle expression!), omdat je vaak en graag het bed deelt. Niettegenstaande de eerder vermelde rode haringen (iets waar je aandacht naar gaat maar wat eigenlijk een jacht op een illusie is) heeft ieder z'n eigen pad te gaan, the self matters first. En je beste maatje moet dat self van je ook vooropstellen, meehelpen dat naar buiten laten komen.

Tot zover weer de psy-lezing.

Dat zou goed zijn als we mekaar zondag zouden tegenkomen. Ik moet geen secretaris meer zijn, als we nu es een manier vonden om af te spreken, dan kan je 'm zien?

Waarschijnlijk een goed idee dat je er es terug op uit trekt. Na periodes van heftige evolutie moet je je ook es kunnen bij jezelf terugtrekken, om je "potloden te slijpen" en alles in archieven te sorteren, voelen of je wel de juiste wegen nam, heb je deuren geopend (welke) of juist gesloten (welke), ideaal in deze tijd van het jaar zei Jac. (yoga) dinsdag, als we naar de winter toe gaan.

Dan zijn we in de lente klaar met conclusies, en kunnen onze knoppen terug openspringen. Het zal je goed doen, en terugwerpen in de tijd... zoals jij dat noemt. Als je je dan zo terugwerpt, voel je pas of en hoe je veranderd bent, kwestie van met 'n klein analyseke naar huis terug te keren. Voor mij gebeurt dat terugwerpen bijv. heel goed aan 't kapelleke tussen de bomen. Elke keer ik er passeer, voel ik hoeveel ik gegroeid ben. Ik moet er niet ver voor op reis, maar alleen op het dek van 'n schip in de regen blijven liggen, als man en muis gevlucht is, de stromingen van de zee beneden voelen, en de kracht van de sombere wolken boven, connectie voelen tussen hemel en aarde, kan daar bij mij ook al voor dienen.

Sabina2 kookt... 'n typo? Je bedoelt SabRina, de AmbRassadRice? Ik verdraag veel, maar niemand kan de naam Sabina zo waardig dragen als ik (grapje). Een gewone schiftings-opdracht volstaat: Zing het liedje Toembalalaika uit de film "Soulkeeper" terwijl je Piet stevig omarmt met je Zuiderse spieren (smile). Geoefend op de 84, tot nader order hou ik dus m'n beker en diploma...

Keep dreaming




Geplaatst op 07 december 2010 03:13 en 671 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.